PROLOG

ZAPRASZAM NA PROLOG

http://dirty-teenager.blogspot.com/2014/07/prolog.html

CZEŚĆ WSZYSTKIM, PRZEPRASZAM, ALE TO BARDZO WAS PRZEPRASZAM, ŻE ZAWIESIŁAM BLOGA, WCZEŚNIEJ DZIAŁY SIĘ RÓŻNE RZECZY I BYŁA TO PO PROSTU JEDNA WIELKA PORAŻKA.
CHCĘ WAM TYLKO POWIEDZIEĆ, ŻE TEN BLOG NIE BĘDZIE DOKOŃCZONY PONIEWAŻ NIE MA ZE MNĄ JEGO WSPÓŁ-AUTORKI.
I POWIEDZMY TO SZCZERZE BYŁ NIEUDANY



JEST NOWY FF

ZAPRASZAM DO CZYTANIA


http://dirty-teenager.blogspot.com/

19)You're the most important

 Rozdział 19.  

I już go nie było.

Gdy po raz kolejny chciałam zmrużyć powieki  poczułam usta Nialla na moim policzku.

- Widzę , że przegrywam  -westchnął

- O co chodzi ? – uśmiechnęłam się lekko

- Przerywam walkę o Ciebie – mówiąc to, pogłaskał mój policzek

- Niall , Ty jesteś najważniejszy. To Ciebie kocham , a z Harrym wszystko sobie wyjaśniliśmy. Nie chcę żeby siedział sam w domu , zrozum. Jest moim przyjacielem i także jest ważny. Ale czekaj .. czy ty … NIE ŁADNIE TAK PODSŁUCHIWAĆ ! –skarciłam go palcem

-  Wcale nie podsłuchiwałem , po prostu byliście zbyt głośni , żebym mógł zasnąć , więc to wasza wina.  A teraz chodźmy się szykować – puścił mi oczko , wstał i pociągnął za sobą. 

Godzinę później...

--------------------------------------------------------------------------------------------  

Spakowana czekałam w salonie.

- Niall, jeszcze gitara ! – zawołałam , gdy ten biegał jeszcze na górze . 

- Dzięki , prawie bym zapomniał ! I kto by dla Ciebie grał do snu ? – usłyszałam jego słodki śmiech.

Pokręciłam tylko głową i zaśmiałam się. Nagle obok pojawił się Liam.

- Justine ! – przytulił mnie – Mam jeszcze małe pytanie …

- Niech zgadnę.. Chcesz zabrać Danielle ?

- Skąd wiedziałaś ? – uśmiechnął się

- Zgadywałam – skłamałam wzruszając ramionami

- Więc nie masz nic przeciwko?

- Skądże – posłałam mu śmiały uśmiech , na co ten tylko mocno mnie przytulił i zajął się wynoszeniem pakunków do auta.

Nie mogłam tak czekać w nieskończoność , gdyż jestem bardzo niecierpliwa. Postanowiłam zobaczeć co z blondynem.

Gdy weszłam do jego pokoju , ten siedział na łóżku i stroił gitarę.  Gdy mnie zobaczył, szeroko się uśmiechnął.

- Jak tam skarbie ?

- Wiesz, dziwnie się czuję.

Niall przerwał i odłożył gitarę.

- Siadaj i mów, o co chodzi.

Westchnęłam i wykonałam jego polecenie.

- Chodzi o to , że … nie jestem zarozumiała  czy coś, ale … po prostu… boję się, że Eleanor i Danielle mnie nie zaakceptują… Mogą mnie inaczej traktować, bo są starsze.. One mnie nie polubią.

- Kochanie , one doskonale wiedzą , że jesteśmy razem i nie mają nic przeciwko.  Nie zdążyły Cię poznać a już nawijają o Tobie jak szalone. Cieszą się , że moja księżniczka wreszcie dotarła  i będą miały z kim plotkować. A pozatym, kto by Cię nie polubił? Jesteś taka słodka.. – pocałował mnie czule.

- Dziękuję.. za tą rozmowę – pogładziłam go po włosach.

- Możesz na mnie liczyć – dotknął mojej dolnej wargi.

- Dobra , dobra ! Koniec tego ! Dokończycie na miejscu! – zawołał zza drzwi Lou. Przypuszczam , że nie mógł się powstrzymać i przylepił swoje ucho do drzwi , aby nic go nie ominęło.

Niall zabrał swoją gitarę i udaliśmy się do auta. Tam czekali już na nas Zayn , Liam i Harry. Po chwili dołączył też Lou.

- Słuchajcie , odstawimy was na miejsce , po czym z Liamem jedziemy po dziewczyny. Więc Harry , Zayn i Niall – macie wszystko przygotować.

- Bez obaw , pomogę im – uśmiechnęłam się

- Oo , co to to nie. Ty masz się nie ruszać , tylko siedzieć na swoim miejscu i  ładnie wyglądać. Oni mają zrobić to sami, rozumiemy się?

Już chciałam zaprzeczyć ale Louis dodał z szerokim uśmiechem 

- Proszę ?

- Oh , no dobra – zrezygnowana oparłam się o Nialla , z  czego wszyscy wybuchnęli śmiechem z mojej naburmuszonej miny.  

___________________________________________________ 

 NO NARESZCIE !!!!!!!!!!!!!!!! 

ALE  Y , NO KRÓTKO , ALE JAK BĘDZIE DUŻO KOMENTARZY TO DODAM JESZCZE DZISIAJ KOLEJNY , TYM RAZEM DŁUŻSZY I TAKI FAJNY CHECHE BO BĘDZIE TAM SE WIECIE CO .. HAHAHAHHAHAH :D  EROTICO MR MR XD 

DODAWAJCIE KOMENTARZE , BO TO MOTYWUJE , SERIO...

AVE

sory , ale poprostu kąp mi sie zje*ał no i   miałam problemy ze wstawieniem rozdziału.
teraz siedzę , PISZĘ ,  zamulam i  MAM NADZIEJĘ ŻE W KOŃCU WSTAWIĘ TO DZISIAJ !!!!
AMEN

HEJOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO ! 
BIG SORRY ZA TĄ DŁUGĄ JAKŻE PRZERWĘ  
NIE MIAŁAM CZASU I WGL STAN 'DEPRESYJNY' ? 
NIE WIEM NO TAK JAKOŚ U MNIE BYŁO.. NIE ZA FAJNIE 
 A WIĘC  WRACAM DO PISANIA , ALBOWIEM SIĘ STĘSKNIŁAM ZA TYM . 
I .... I ... I ....  POWIEM WAM , ŻE KOLEJNY ROZDZIAŁ DODAM JUŻ W ŚRODĘ . 
NO I JESZCZE JEDNA SPRAWA .............  
WCALE SIĘ NIE OBRAŻĘ , JEŚLI PODACIE MI PARĘ FAJNYCH BLOGÓW WŁAŚNIE Z OPOWIADANIAMI (NAJLEPIEJ DŁUUUUGIM Z WIELOMA ROZDZIAŁAMI) 
 Z NIALLEM W ROLI GŁÓWNEJ  
PISZCIE W KOMENTARZACH 
CIEKAWA JESTEM , CZY KTOŚ MI POMOŻE I CZY WOGÓLE KTOŚ TU JESZCZE ZAGLĄDA
PAPAPAPAPAPAPAP

18) Change

Rozdział 18. 

Byliśmy w salonie.

Leżałam wtulona w Nialla. Myślałam tylko o tym, że nie wyobrażam sobie życia bez niego. 

 Jasne – każdej parze zdarzają się wzloty i upadki , mimo to się kochają.  Czasami kiedy tak rozmyślałam nad wszystkim – nie mogłam w to uwierzyć !  W to , że znam Nialla Horana, że jestem jego dziewczyną , jesteśmy w sobie zakochani , razem i leżę teraz obok niego. Moje marzenie się spełniło, ale czy na pewno ? Ciągle czuję niedobór czegoś. Nie mam pojęcia czego.

Moje przemyślenia przerwał błysk flesza. Niechętnie otwarłam oczy i zobaczyłam Louisa z aparatem w ręku.

- a Ty co robisz ?

- Testuję aparat. Pozatym , jadę dzisiaj do Eleanor i koniecznie muszę jej Ciebie pokazać. Chociażby na zdjęciu. Wyglądacie jak dwa aniołki – zaśmiał się – A propos mam dla was propozycję nie do odrzucenia.

- Zaskocz mnie.

- No więc… Jedźmy na ognisko. Pod namioty i no wiesz … taki wspólny wypad. Będzie super !

- No nie wiem czy to taki dobry …

- Świetnie! Dzisiaj o 17 wyjeżdżamy !  I … ekhm … Mam pytanie . Nie masz nic przeciwko , jeżeli wziąłbym ze sobą El? – patrzał na mnie z miną proszącego szczeniaczka. 

Ale czemu pytał się mnie o zdanie ?! Przecież to jego dziewczyna . Oczywiście , miałam pewne opory. Przyznaję , nie lubię spotykać się z nowymi ludźmi i udawać , że jest świetnie , choć wcale mi się to nie podoba. Dlatego , nie chciałam jej poznać. Była ode mnie starsza i traktowałaby mnie inaczej. 

- Jasne. Nie ma sprawy- lekko się uśmiechnęłam.

 - Jesteś super , dzięki ! a Ty Niall ?

Spojrzałam na Horana. Słodko spał.

- Myślę , że nie ma nic przeciwko – puściłam mu oczko.

- Dzięki , dzięki , dzięki ! – podskakując , wybiegł z pokoju. 

Powtórnie chciałam zamknąć oczy, ale przede mną stanął loczek. 

- Cześć- powiedział ściszonym głosem.

- Cześć . Dzisiaj jedziemy pod namioty.

- Tak wiem , ale ja nie jadę.

- Dlaczego ? – posmutniałam.

- No wiesz , nie chcę wam psuć zabawy.

- Przestań , bez Ciebie to nie to samo.

- No nie wiem …

- Proszę , dla mnie – powiedziałam , patrząc mu głęboko w oczy.

- Zgoda- szeroko się uśmiechnął. 

Pomyślałam , że robię mu nadzieję i ta myśl co chwilę powracała. Czułam się z tym źle , ale potrzebowałam Go.

- Co będziemy robić ? – wznowił temat.

- No wiesz , pewnie to co na każdym ognisku – rozmawiać, piec pianki , kiełbaski … Z resztą to pomysł Louisa , on rządzi.

- Racja , ciekawe co znowu wymyśli .

- Bierze ze sobą Eleanor- próbowałam być miła.

 - To nici z dzisiejszej nocy razem – zaśmiał się.

- Na pewno o Tobie nie zapomni – posłałam mu uśmiech .

- Haaaaaarold ! Przyjdź na chwilę !  

------------------------------------------------------ 

sorki , że tak krótko ale jest 03.31 a mi się chce strasznie spać xd  

wcześniej nie dałam rady dodać ... 

powiem wam tylko , że Harry zrobi coś ;d <dziwnego,fajnego>  

sama nie wiem co bym zrobiła w takiej sytuuacji ;d   

                      komentujcie !

OGŁOSZENIE

                          
                       Dziękuję Wam bardzo , że jednak daliście znać , że czytacie . 
                                                   To dla mnie dużo znaczy . 
                                                         Kocham Was <3  
                                                              Niebawem
                                                   < może nawet dzisiaj  > 
                                               pojawi się następny rozdział . 

                                                  a tak na marginesie :
                                  mam napisane ok. kilkunastu rozdziałów .  
                        teraz wystarczy , że tylko spiszę na komputer i dodam. 
                                                  BĘDZIE SIĘ DZIAŁO . 
                                                     miłego czytania :)

OGŁOSZENIE

                                         

                                  Z GÓRY SORRY , ZA TO CO TERAZ NAPISZĘ , ALE ...

                                           Mogłabym wa prosić o więcej komentarzy ?  
                                     WTEDY WIEM , ŻE KOMUŚ SIĘ PODOBA I CZYTAŁ .
                    < niektórzy wchodzą np. tylko dlatego , żeby skopiować obrazki ... >
                            NO  specjalnie to nie widzę , że komuś się  podoba to co czyta.
                        KOMENTUJĄ  - TE SAME OSOBY , I JEST ICH DOSŁOWNIE KILKA .  

                                               ( pomimo to ,  bardzo wam dziękuję <33 )

                                                         Nie proszę o tysiąc komentarzy ...

                                          Jeśli , oglądalność , będzie tak spadała jak w tym tępie
                                                           i skończy się na 1 komentarzu     
                                                              pod rozdziałem lub wcale ..
 
                                                                           To ...

                                                                           
   
                           Z    A    W    I    E    S    Z    Ę                       B   L   O   G   A  .  

        To nie ma sensu , jeśli wam się nie podoba , bo sama dla siebie tego pisać nie będę ...

17) całe szczęście

Rozdział 17.   

Wchodząc do salonu , zauważyłam tylko Zayna i Liama. 

- Są na górze – powiedział Malik , uśmiechając się lekko.

- Dzięki – odwzajemniłam uśmiech , ale mój nastrój nie powrócił.

- Pamiętaj co powiedziałem – szepnął mi na ucho Harry , po czym wyszedł posyłając mi szeroki uśmiech. 

Weszłam na górę po schodach , kierując się w stronę sypialni blondyna. Przystanęłam , widząc , że Lou  wychodzi z jego pokoju. Spojrzał na mnie , i uśmiechnięty od razu podszedł.  

- Co z nim ?- spytałam zmartwiona.

- Trochę się biedak przejął Twoimi wczorajszymi słowami.  I … Wydaję mi się , że jest zazdrosny.

- O kogo ? – miałam dość problemów  na głowie, żeby zadręczać  się jeszcze myślą , ‘’ o kogo mój chłopak to  jeszcze nie jest zazdrosny ‘’ …

- No przecież nie o mnie – zaśmiał się – Idź , bo się już stęsknił – poklepał mnie po ramieniu i odszedł.

Niepewnie weszłam do sypialni. Niall leżał brzuchem na łóżku , a jego głowa  ze wszystkich stron otoczona była poduszkami różnej wielkości . 

- Louis , daj mi już spokój. Wybacz , ale nie mam ochoty widzieć już ani Ciebie , ani tej głupiej panny- beznamiętne rzucił , dalej nie wynurzając się spod poduszek.    

Nastała cisza. Poczułam jak pęka mi serce. 

- Louis ? Dalej tu stoisz? Przecież Ci mówiłem … - wynurzył się i spojrzał na mnie w szoku.

- G-głupiej ? To już Ci się znudziłam i jestem dla Ciebie głupia ? Świetnie !

- Nie , czekaj ! To nie tak ! Źle mnie zrozumiałaś !

- Nie wydaję mi się ! – wybiegłam , udając się przed dom.

- Pozcekaj ! – słyszałam jak za mną biegnie. 

Byłam już na schodach. Tam gdzie jakieś półgodziny temu siedziałam z Harrym.  Po chwili przybiegł Niall. Miał łzy w oczach … jak i ja.

- Nie uciekaj ode mnie ! Nie zostawiaj mnie ! – krzyczał , łapiąc mnie za ramię.

- Zostaw mnie ! – odepchnęłam go – Nie potrafię wytrzymać  chwili , kiedy Cie nie widzę , kiedy nie ma Cię obok ! Nie potrafię ! A kiedy chcę wszystko naprawić , Ty mówisz , że mnie nie chcesz !

- To nie tak !

- A jak ?! – popatrzałam w jego oczy.

- Louis przyprowadzał do mnie jakąś kobietę , która podobno była pielęgniarką  , jak i terapeutką !  Wymyślali , że jestem chory , bo przecież nic nie jadłem !  Zawracała mi głowę … Przypominała  o rzeczach ważnych w związku ,  podczas gdy nasz się sypał ! Miałem tego dosyć ! Chodziło o nią , nie o Ciebie ! 

Po tych słowach miałam wyrzuty sumienia .  ZNOWU . Rozpłakałam się na dobre .

- Jestem taka głupia , przepraszam ! Nie zasługuję na Ciebie ! 

- Nie mów tak.  Wiesz, chciałem Cię przeprosić , tylko nie płacz . Zostawiłem  Cię z tym samą. Pprostu wmurowało mnie , że jesteś w ciąży. Nie chcę Cię stracić. Kocham Cię ,  z resztą sama wiesz , rozwiązałem dla Ciebie ‘’ umowę’’ i …

- Czekaj , co ? Będziesz mi to teraz wypominać ?! Jeśli masz to robić , to daruj sobie . Nie kazałam Ci się ze mną kochać ! – Łzy lały mi się strumieniami , ale starałam się patrzeć mu prosto w oczy.

- Przepraszam , niepowinienem był tego mówić .  Jesteś moim całym życiem . A ja … Jestem zwykłym kretynem .

- No tu się zgodzę . Wiesz jak ja się czuję ? Ja… Ja… nawet sobie nie wyobrażasz … 

Przerwał mi pocałunkiem. Nie , to nie był zwykły pocałunek. Był przepełniony miłością i namiętnością.

Po chwili ujął moją twarz w dłonie i dalej patrząc w oczy powiedział : 

- Naprawdę . Kocham Cię. Nie wiem jak mam jeszcze to udowodnić , ale będę próbował. Nie umiem bez Ciebie żyć . Zachowałem się jak kompletny palant. Po prostu nie jestem jeszcze gotowy na dzie…

- Niall , ja nie jestem w ciąży – przerwałam mu.

- J-jak to ? Co ? Mówiłaś … - był zmieszany.

- Tak myślałam , ale zrobiłam test. Wynik był negatywny. Nie ma się co martwić.

- O mój Boże, nawet nie wiesz jak się cieszę- mocno mnie przytulił- Znaczy , chciałem powiedzieć , że chcę mieć z Tobą dzieci. Chcę , mieć rodzinę. Nasze małe Horaniątka będą biegały po domu , a Ty będziesz się budzić w moich ramionach i wszystko będzie idealne. WSZYSTKO w swoim czasie … bo…

- Rozumiem Niall , też Cię kocham .

- Och , to teraz wszystko gra ? Nie ma się czym martwić?  Wybaczysz mi ?

- Nie ma . Tak , kochanie.  I przepraszam …

- Nie Przepraszaj , to ja przepraszam. Skończmy ten temat – po długim pocałunku , złapaliśmy się za ręce i wróciliśmy do domu. 

16) wszystko się sypie ...

Rozdział 16.

Obudziłam się ze strasznym bólem głowy.  Z początku nic nie pamiętałam – nie wiedziałam gdzie jestem , ale potem rozpoznałam sypialnię Louisa.  Opornym  ruchem wstałam i wyszłam  pokoju .  Postanowiłam pójść do łazienki . Wykąpałam się , wysuszyłam włosy i wyprostowałam je. Spojrzałam w lustro  - wyglądałam strasznie – tak samo się czułam. Miałam podpuchnięte  , czerwone oczy. Aby zakryć opuchliznę , przejechałam lekko tuszem po rzęsach i nałożyłam odrobinę podkładu. Niestety , aż tak bardzo to nie pomogło . Z rezygnacją przebrałam się w dresy, a włosy spięłam w wysoki kucyk , udając się do kuchni , by móc coś przekąsić. 

Zchodząc po schodach , czułam tremę.  Nie wiedziałam , dlaczego. Czułam się niechciana i obca. W salonie dostrzegłam chłopców.  Niepewnym krokiem podeszłam bliżej kuchni , wzrok wbijając w podłogę. Ciszę przerwał Louis. 

- Dzień dobry naszej królewnie ! – uśmiechnął się szeroko i przytulił mnie.

-  Nie wydaję mi się , że dobry – odparłam smutno.

- Właśnie widać – wtrącił się Zayn .  Louis spiorunował go wzrokiem , po czym mulat szybko dodał :

- Przepraszam , nie to miałem na myśli .

- Nic nie szkodzi – grzebałam w lodówce. 

Nagle odwróciłam się w stronę chłopaków. Nie zauważyłam wcześniej , że brakuje Nialla , Liama i Harrego .

- A gdzie …

- Na górze. Od wczoraj nie wychodzili z pokojów – przerwał mi Liam , który zszedł z góry – Cześć , Tobie chociaż sprzyja humor ? 

- Nie do końca – wtuliłam się w niego .

- Ej , ludzie ! Ale przecież nic się nie stało ! Dlaczego każdy ma nastrój jak do pogrzebu ? Przecież Ona – wskazał na mnie rękoma – nie jest  w ciąży ! To było nieporozumienie . Zapomnijmy o tej sprawie i będzie dobrze ! – pocieszał wszystkich Lou.

- Tu nie chodzi o … - nie dokończyłam , bo właśnie w tym momencie ze schodów zbiegli Harry i Niall. 

Zapadła grobowa cisza.

Ponownie wbiłam wzrok w podłogę , a Lou stanął obok mnie i mocno objął mnie ramieniem. W tym momencie dziękowałam właśnie za to , co zrobił . Dodało mi to trochę otuchy.   

- Cześć wam – powiedzieli równocześnie blondyn z loczkiem. Harry usiadł na kanapie , pomiędzy Liamem a Zaynem  , natomiast Horan szedł w moim kierunku . Niestety zatrzymał się przy lodówce , wyciągając z niej jabłko. Spojrzał na mnie. Dopiero teraz spostrzegłam , że ma równie mocno spuchnięte oczy jak ja , gdy stałam przed lustrem. W niecałej sekundzie , obok Nialla stanął Harry. To było straszne – wyglądał jeszcze gorzej. Nie mogłam na to dłużej patrzeć , więc przedarłam się między nich i wybiegłam z płaczem z domu . 

 Usiadłam na schodach skulona , wycierając łzy w bluzkę.  

Czułam się okropnie. 

 Skrzywdziłam kogoś . Tak bardzo tego żałuję. Nie śniło mi się nawet , żeby być tu w tej chwili. No , może nie w tej , bo to akurat kiepski moment . Ale , żeby być tutaj z nimi. Moimi idolami. Których tak bardzo kocham. I kocham mojego chłopaka .  Mojego cudownego chłopaka. Niewiem , dlaczego wszystko  muszę psuć. Pff , co z tego , że spełniło się moje marzenie , skoro sama niszczę  swoje szczęście.  

Bezsens.  

Poczułam ,że ktoś siada obok mnie , ale starałam się to ignorować . Ręka tej osoby , dotknęła mojego uda.

 - Tylko nie płacz , proszę. Nie mogę znieść jak cierpisz – ku mojemu zaskoczeniu ,był to głos Harrego. 

 Uniosłam głowę , patrząc się w pusta przestrzeń. 

- Więc nie oglądaj mnie. Zniknę Ci z oczu. Nie powinno mnie tu w ogóle być , wtedy byłoby o wiele lepiej. NIKT by NIE CIERPIAŁ  - jąkałam się przez łzy- Nie sprawiłabym Ci tyle bólu.

- Jedyny ból jaki teraz czuję , jest spowodowany tym , że płaczesz.  Nawet nie wiesz , jaki jestem szczęśliwy i wdzięczny losu, że jesteś tu teraz ze mną . Z nami. Powinienem raczej dziękować Niallowi. 

Odwróciłam się w jego stronę i spojrzałam w zielone oczy. Tak, cierpiał gorzej ode mnie , ale starał się to ukryć.

- Przepraszam ! – rzuciłam mu się w ramiona.

-Nie masz za co – przytulił mnie mocno.

- Przepraszam , że Cię tak potraktowałam . Wtedy , gdy nie dałam ci szansy wyrazić swoich uczuć w normalny sposób. Tylko poprzez złość. I kiedy byłam dla Ciebie taka nie miła .

- O czym ty mówisz ?  ZAWSZE jesteś dla mnie miła – lekko się uśmiechnął.

- WTEDY … NIE BYŁAM – powiedziałam cichutko przez zaciśnięte zęby.

- Nie przypominam sobie .

- Gdy dobijałeś się do łazienki i … i powiedziałeś … powiedziałeś …

W tym momencie przypomniało mi się , że wyznał mi miłość.

- T-ty mnie k-kochasz… - wyjąkałam i rozpłakałam się bardziej.

- To chyba nie powód do płaczu ? – zaśmiał się- Gdybyś Ty mi – przerwał , zamyślając się na dłuższą chwilę. 

Nastąpiła cisza , ale zaraz dokończył – Powiedziała to samo , to raczej bym nie płakał , chyba , że ze szczęścia – mówił rozmarzony.   

  Było mi go tak cholernie żal.  Brzydko mówiąc :  dupę mi ściskało , tym , że go ranię . Czułam się jak … sama już nie wiem jak się mam nazwać . Pustą , cholerną , łamiącą serca szmatą . Coś koło tego. 

- Przepraszam.

- A teraz za co mnie przepraszasz ? – zdziwił się.

- Nie mogę Ci powiedzieć  prawdy prosto w oczy. Chodzi o to , że …

- Że mnie kochasz , ale bardziej Nialla, wiem o tym – próbował się uśmiechnąć ale wyszedł mu grymas.

 - A jednak , mimo tego nie odpuścisz ? – wyrwałam się z uścisku  , patrząc mu prosto w oczy.

- Chcę , żebyś była szczęśliwa. Nie taka jak teraz – dotknął mojego mokrego policzka.

- Kochasz mnie aż tak,  że chcesz , aby inny dawał mi szczęście , którym sam przecież jest …

- Dokładnie. Zrozumiałaś. Ale proszę , chcę tu widzieć roześmianą Jus , a nie całą rozmazaną i przepełniającą  się bólem  jej śliczną  buzię. Niall na moim miejscu , postąpiłby tak samo. 

Byłam wtedy zmieszana. Nie wiedziałam co mam robić. Przecież kochałam Horana , ale przed nim – Stylesa.  Jednak dzięki blondynowi  jestem tu , teraz.  Zaś to Harry za mną przyszedł , a Niall – totalnie mnie olał. 

 - Posłuchaj . Poznałem Cię dzięki Niallowi. On Cię kocha i potrzebuje. Zrezygnował dla Ciebie ze swojej ‘ umowy’ …

- Dzięki Tobie – przerwałam , ale on ciągnął dalej.

-  Musimy pamiętać , że  nasz blondyn jest też cholernie wrażliwy. Chowa swój smutek w sobie. Podczas takich dni, najchętniej nie wychodziłby z pokoju. Dzisiaj Liam powiedział mu , że jesteście wszyscy na dole . W tym właśnie TY. Tylko dlatego zszedł. Pomimo wszystkiego chciał Cię zobaczeć. Nie wiem co mu odbiło, on Ciebie traci a o tym nie wie.  Wczoraj , kiedy wyznałem Ci co czuję – Ty martwiłaś się bardziej o ciążę. To zrozumiałe. Dobrze , że na mnie nakrzyczałaś. Byłem zaślepiony Tobą , a pozatym wszystko inne miałem w dupie. Nie zdawałem sobie sprawy ,  jakie ryzyko na siebie bierzemy. Dla mnie liczyłaś się Ty i Twoje szczęście , więc nawet do łba mi nie przyszło o konsekwencjach.  Ja… Po prostu byłem w szoku, gdy powiedziałaś , że jesteś w ciąży. Dla mnie , był to koniec. Bo nawet  jeśli nikt by się o tym nie dowiedział, to to dziecko było w końcu Nialla, nie moje.  Więc,  to ja przepraszam. Ogromnie przepraszam.  Pamiętaj , że będę na Ciebie czekał i możesz na mnie liczyć, bo zawsze będę Cię kochał . A teraz  idź do Nialla , bo pewnie tęskni jak cholera – pocałował mnie w czoło i wstał . 

Po tej długiej przemowie zrozumiałam.

- Zaczekaj – rzuciłam. Podniosłam się , mocno przytuliłam , dałam całusa w policzek i dodałam:

- Dziękuję, Haroldzie. Ale nie płacz już więcej , to i ja nie będę.   

Obydwoje się uśmiechnęliśmy i weszliśmy do środka. 

15) Sytuacja bez wyjścia.

Rozdział 15.   

‘’ – Słuchaj , ja już nie wytrzymam ! Nie dam rady ! Muszę jej to powiedzieć ! Pewnie mnie odrzuci , nie dbam o to ! Po prostu jej powiem ! ‘’  - słyszałam głos Harrego .  

Podniosłam się czym prędzej . Byłam w sypialni Nialla. Zobaczyłam , że ubrudziłam mu z tuszu całą poduszkę. Wszystko przez płacz . Świetnie , nie dość że spieprzyłam mu  życie , to jego poduszkę też .  

Wybiegłam , udając się do salonu . Uroniłam po drodze kilka łez , po przypomniał mi się powód tego wszystkiego. Zobaczyłam Harrego rozmawiającego z Zaynem. Loczek dostrzegł mnie i czym prędzej odwrócił się w moją stronę z miną , która wyrażała więcej bólu niż strachu. 

- Jus ? Co Ci się stało ? – pytał z tym samym wyrazem twarzy.

- Wszystko . Bo wszystko się wali. Nie wiem co mam robić – jąkałam się a z moich oczu dalej płynęły łzy . 

- Ale o czym ty mówisz ?

- Nieważne. Po prostu psuję wam życie ! Zakończę to , obiecuję ! – krzyknęłam i pobiegłam do łazienki.  

Zamknęłam się na klucz i zaczęłam szukać czegoś ostrego. Ktoś obijał się do drzwi. 

- Jus , otwórz ! Co Ty wygadujesz ?! Ty nie psujesz nam życia ! Ty je zmieniasz na lepsze ! Nie rób nic głupiego ! Otwórz , proszę !

- Nie mam innego wyjścia !

- Ale ja Cię kocham !!!

- Ale ja jestem w ciąży !!! 

* Nastała Grobowa cisza *

- W c-ciąży ? Z N-Niallem ? – wyjąkał .

- Nie ,z dostawcą  pizzy ! Co się głupio pytasz ?! To był twój pomysł , żeby do tego doszło ! ‘’ BO TO KWESTIA CZASU … ‘’  I co teraz ?! Ja już nie chcę żyć ! – darłam się  tak głośno jak kobieta na porodówce.  Kurwa , znowu temat z ciążą …

Słyszałam jak Harry odszedł od drzwi. Po krótkim czasie ktoś znowu walił w drzwi .

- Justine ! Otwieraj ! Już ! Nie wygłupiaj się ! – słyszałam Louisa.

- Proszę ! Kochanie ! Porozmawiajmy ! – To był Niall.

- O czym chcesz rozmawiać ? No pytam się , o czym ?! – płakałam .

- Jeżeli już mnie nie kochasz …  i wybierzesz Harrego , rozumiem.  Ale ja Ciebie nie przestanę nigdy !

- O czym ty gadasz ?! Niall ! Idioto , ja jestem …  jestem – nie potrafiłam tego powiedzieć . 

- Zmęczona i chce pobyć sama – dokończył za mnie Lou.

- Jestem w ciąży do cholery ! 

Usłyszałam jak jeden z nich gdzieś pobiegł . Strzelałam , że to Horan.

- Słuchaj Jus. Pod szafką , jest czarne pudełko . W nim masz test . Zrób go , teraz. Zanim Niall wróci ! –szeptał Lou.

- On nie wróci …

Podpełzałam do białej szafki i wyciągnęłam owe pudełko . W kilka minut ‘ zrobiłam test’ .

- I jak ? – wypytywał.

- NIC  , PUSTO – powiedziałam załamana.

- Daj mi wejść.

- Nie ma mowy .

- Przestań ! Otwórz drzwi , chcę zobaczeć ! Jestem sam !

Niepewnie podeszłam do drzwi i przekręciłam kluczyk . Do łazienki wtargnął Lou i  obdarował swoim mocnym uściskiem .  Wziął ode mnie test. Odczekaliśmy jeszcze kilka minut . 

- NIE JESTEŚ W CIĄŻY ! JEST DOBRZE ! JEST NAWET LEPIEJ !

 * Dalej płakałam *  

- Czy ty mnie słyszałaś ? Jest po staremu !  To zasługuje na przytulasa , chodź ! 

- Nie ! Wcale nie ! Nie jest dobrze !

*Pomimo moich protestów , mnie objął . 

- Powiedziałam coś czego nie chciałam !  Kurwa , nienawidzę tego !

- Cii , już dobrze . Naprawimy to , najgorsze za nami – wyprowadził mnie powoli z łazienki i podstawił pod drzwi jego pokoju .

- Prześpij się . To jest Ci teraz najbardziej potrzebne . Jutro wszystko wróci do normy , zobaczysz .

 - Czekaj…

- Chciałam Ci podziękować , ja …

- Nie dziękuj , idź spać  - uśmiechnął się do mnie i oddalił .  

Bez jakich kol wiek chęci do życia i sił , opadłam na łóżko i zasnęłam. ZNOWU .  

14 ) ' życie ze zmartwieniami wita ponownie '

  Rozdział 14.

Obudziło mnie rażące światło. Przekręciłam się na drugi bok. Nie miałam na sobie nic , prócz kołdry , którą się opatuliłam. Spojrzałam na  Nialla , który wstał wcześniej ode mnie. Patrzeliśmy sobie prosto w oczy. 

- Hej słońce.  Jak się czujesz ? 

- Cudownie , kocham Cię.

 Horan uśmiechnął się i namiętnie mnie pocałował . Pod kołdrą , jeździł swoją ręką po moim udzie.

- Może to powtórzymy ? – łobuzersko się uśmiechnął.

- Widzę , że Ci się spodobało . Dla mnie bomba  - zaśmialiśmy się jednocześnie . 

------------------------------------------

Po śniadaniu poszliśmy do Sali na 3 piętrze , gdzie znajdowało się ‘ mini studio’ . Wszyscy już na nas czekali. Każdy wymienił jednoznaczne spojrzenia. Wiedzieliśmy o co chodzi. 

- Niall , chodź na chwilę , pomożesz mi , bo to nie działa ! – zawołał Liam , a blondyn od razu poszedł za jego głosem…

- I co ? Zmiany ? – spytał podekscytowany Lou.

- Tak – zrobiłam słodki uśmieszek.

- Coś słabo , w ogóle was nie było słychać – powiedział Zayn , na co wszyscy wybuchnęli śmiechem.

- Za mocno spaliście i tyle – wystawiłam im język

Zauważyłam , że Harry siedział przybity. Nic się nie odzywał .

- Harold , co się stało? – spytałam z troską.

- Y , Co? Nie , nic – sztucznie się uśmiechnął.

- Justin e, pozwolisz na chwilę ? – spontanicznie wstał Lou , pokazując mi ręką , że mam z nim wyjść.

- Pewnie..

*wyszliśmy z Sali*

- Słuchaj , jest coś o czym musisz wiedzieć …

- O cholera ! Ja też o czymś zapomniałam ! Muszę Ci powiedzieć .

- To razem , spokojnie . Na raz , dwa .. trzy ! Harry cię kocha !

- Zapomnieliśmy się zabezpieczyć !

- Co ?! Jak to ?! – wykrzyczeliśmy w tym samym czasie .

- Musisz to sprawdzić , czy , no wiesz ...  nie jesteś …

- Boże..

- Jestem z Tobą, nie martw się – mocno mnie przytulił .

- Dzięki , ale co z Harrym ?

- Nim na razie się nie przejmuj.  Co innego jest teraz ważniejsze.

* Po chwili wróciliśmy do reszty*

Zachowywaliśmy się , gdyby nic się nie stało. Natomiast sprawa była bardzo poważna . No bo kto normalny będąc w moim wieku chciałby mieć dziecko ?! To wszystko zupełnie nie tak.  Nie miało to wyglądać w ten sposób.  ‘’ Cholera jasna , co ja teraz mam zrobić ? ‘’ – myślałam.

*Do Sali wszedł uradowany Niall. * 

Musnął wargami mój policzek i usiadł obok.

Nagle wszystkiego mi się odechciało i straciłam dobry humor. Blondyn to zauważył.

 - Co jest kochanie ? – był zmartwiony.

- Wiesz , źle się czuję . Pójdę się położyć.

- Poczekaj , pójdę z Tobą – wstał i pomógł mi się podnieść.

- Niall , nic mi nie jest. Poradzę sobie. Z resztą to ważna próba. Zostań. – powiedziałam spokojnie , ale stanowczo . 

Musnęłam lekko jego usta , po czym wyszłam. Zaczęło mi się kręcić w głowie , ale jakimś cudem trafiłam do kuchni . Szukałam apteczki , miejąc nadzieję , że coś dla siebie znajdę.  Natrafiłam na sporą masę tabletek . Przeczytałam tylko , że są przeciwbólowe i bez zastanowienia połknęłam garść. Popijając , poszłam do salonu i położyłam się wygodnie na sofie. W idealnej chwili dostałam silnego bólu głowy. 

‘’ Może to przez to , że wczoraj trochę wypiłam ? Boże , przecież to jasne.  Dostałam opóźnionego kaca… Ale ja jestem głupia ,czy coś takiego w ogóle istnieje ? A może to przez to , że jestem … Nie , NIE – rozmyślałam , niedowierzając. Jak mogliśmy zapomnieć o zabezpieczeniu ? Pieprzone gumki. To takie ważne. Niestety WTEDY – myślami byłam gdzie indziej.. ''

Ból stawał się coraz silniejszy , więc zażyłam kolejną porcję tabletek. Czułam jak powoli odlatuję.Jakbym była na fazie .  Usłyszałam  czyjeś kroki . Ktoś zbiegał po schodach. Udałam , że śpię. Po chwili , ktoś już stał naprzeciwko mnie .

- Justine ? Śpisz ?  Boże , Jus ! Słyszysz mnie ?!– to był Lou, potrząsający mną .

- Uspokój się , tylko odpoczywam .

- Czy z tobą jest całkiem źle ?! W pudełku była cała masa tabletek , a teraz nie zostało prawie nic !  Ile wzięłaś ?!

- Nie twoja sprawa …

- Moja ! Właśnie , także moja ! Słuchaj , wiem , że jest ci ciężko i to jest dla Ciebie koszmar , ale to nie powód , żeby odbierać sobie życie ! Zwariowałaś ?! Potrzebujemy Cię ! Przejdziemy przez to razem , mimo wszystko ! Rozumiesz ?! Pytam się czy rozumiesz ?!

- Taa …

- Spójrz na mnie !

Niechętnie odwróciłam głowę w jego stronę.

-  Teraz , pójdę do apteki i kupię test. Kiedy tu wrócę , masz kontaktować ! Pójdziesz i zrobisz z nim co trzeba . Chciałbym wiedzieć pierwszy . 

Zaczęłam płakać . Nie , to nie był płacz , tylko wycie z odrobiną łez w oczach.

 - A co , jak będzie pozytywny ? Zniszczyłam nam życie ! Niallowi ,  wam , sobie .. Nie wiem co zrobię , chyba się zabiję – palnęłam.

- Zakazuję Ci tak mówić , cholera ! Słyszysz ?!  Uspokój się – zrobił długi wdech – Jestem przy Tobie i będzie dobrze . My wszyscy jesteśmy – przytulił mnie mocno , po czym pocałował w czoło i wyszedł. *Zasnęłam na sofie *. 

13) One evening, my whole life.

Rozdział 13 .

Po krótkim czasie , Harry wziął ręce z moich oczu.  

Stałam wtedy w dużej , pięknej Sali . W każdym miejscu były porozsypane róże oraz pełno świec.  Na środku ujrzałam stolik dla dwojga , równie pięknie ozdobiony.  Nagle przede mną pojawili się Louis , Zayn , Liam i Harry.

- Pięknie wyglądasz ! – przytulił mnie Lou – I co? Podoba Ci się ? – wszyscy się do mnie szczerzyli .

- Jest… cudownie – mówiłam rozmarzona.

- Naprawdę ?

- Bez dwóch zdań.

- Uff , dobrze . To Nialler wszystko przygotował . My tylko pomagaliśmy mu przy stroju ,  bo chłopak miał problemy – z lekkim uśmiechem Lou  spuścił głowę.

- Niall ? wow .  Dziękuję wam bardzo , jesteście uroczy. Kocham Was – wyciągnęłam do nich ręce i po chwili wszyscy staliśmy w grupowym uścisku .

- My Ciebie też – odezwali się chórem.

- Nawet nie wiesz  jak – zaśmiał się cichutko Harry.

- Dobra , czas zostawić was samych . Miłej ‘ randki ‘ . Powodzenia – mrugnął Zayn i wszyscy skierowali się w stronę wyjścia .  W pewnym momencie dostrzegłam , jak Lou klepie Harrego po ramieniu , mówiąc : 

 - Będzie dobrze , stary . Masz mnie … 

I już ich nie było . 

 Martwiłam się o Harrego .  Ostatnio dziwnie się zachowywał. 

  Nagle ktoś objął mnie od tyłu i pocałował namiętnie w szyję. Odwróciłam się z uśmiechem na twarzy. To był mój blondyn , a kto inny.

- Tu jest przepięknie Niall , dziękuję . Nie wiedziałam , że jesteś taki … romantyczny .

- Louis Ci powiedział ? Co za gaduła – zaśmiał się słodko – Pięknie wyglądasz , z resztą jak zawsze. Dzisiaj jednak … olśniłaś mnie – złożył delikatny pocałunek na czubku mojego nosa.

- Ty też wyglądasz niesamowicie . Pierwszy raz widzę Cię .. takiego .

 * Niall miał na sobie granatową marynarkę pod kolor spodni , białą koszulę i takiego samego koloru buty za kostkę. Włosy miał postawione lekko na żelu. 

- Usiądźmy – zaproponował i szarmancko się przy tym uśmiechnął.

Zjedliśmy smaczną kolację i wróciliśmy do rozmów.

 Mijała 22 , gdy kelner przyniósł nam szampana.

 - Mam do Ciebie takie pytanie, kochanie- powiedziałam lekko zestresowana.

- Słucham – pochylił się do mnie.

- Skoro rozmawiamy szczerze .. Czy jest coś co chciałbyś we mnie zmienić ? – zrobiłam poważną minę.

- Tak, w stu procentach – odpowiedział dumny z siebie , cały czas się we mnie wpatrując.

Zaczęłam zastanawiać się nad swoim zachowaniem , wyglądem i wszystkim co tylko wpadło mi do głowy .   

‘ Co takiego może mu się we mnie nie podobać ?  Wiem , nie jestem idealna , ale spodziewałam się po nim innej odpowiedzi ..  Śmiech? Mamy podobny , więc odpada.  Dlaczego powiedział to z taką dumą w głosie ? . ‘

- No więc ? Co to takiego ? Co chcesz we mnie zmienić ? – musiałam wiedzieć .  

Dla niego byłam skłonna zrobić wszystko.

- Posłuchaj słońce . Jedyną rzeczą jaką chcę zmienić jest Twoje nazwisko – łobuzersko się uśmiechnął .

Nagle obawy mnie opuściły i zaczęłam się śmiać . 

‘ Ale zaraz, czy to znaczy , że .. ‘ 

 - O co dokładniej Ci chodzi ?

- No jak to o co , małżeństwo. Pięknie to będzie brzmieć :  Justine & Niall Horan , nie sądzisz ? – teraz to on się śmiał po czym  przesłał mi buziaka. 

------------------------------------------------------

Gdy  przyjechaliśmy do domu , wszyscy  już spali . Weszliśmy do salonu , zapalając światło. Usiadłam na sofie , ściągnęłam szpilki i oparłam nogi o stół.  Niall poszedł do barku  i wyciągnął czerwone wino , po czym nalał nam obojgu i dosiadł się do mnie.  

- Za nas kochanie .

- Za nas – uśmiechnęłam się i stuknęliśmy się kieliszkami . 

Co prawda mogliśmy być trochę wstawieni , ale tylko odrobinę , bo ani ja ani Niall nie byliśmy przyzwyczajeni do pi..  W porządku , mógł się trochę opić . Trochę albo nawet bardzo...  

---------------------------------------------+ 18 ----------------------------------------

Nagle  blondyn zaczął całować mnie namiętnie po szyi . Czułam na sobie jego gorący oddech z odrobiną alkoholu. Nie mogłam się mu oprzeć , więc pośpiesznie odłożyłam kieliszki na stół i odwzajemniłam pocałunek . Niall zaczął ściągać ze mnie kamizelkę. Ja oczywiście nie byłam mu dłużna .  Zdjęłam jego granatową marynarkę . Po chwili obydwoje upadliśmy na podłogę , głośno się śmiejąc. Zastaliśmy w dziwnej pozycji. Byłam gnieciona przez chłopaka. Jedną ręką zaczął powoli rozpinać tył mojej sukienki a drugą odgarniał mi włosy z twarzy . Chwyciłam za jego białą koszulę i zaczęłam rozpinać guziki .  Nie mogłam się oprzeć widoku jego nagiego  torsu , jednak zrzuciłam z siebie Horana i poszłam do kuchni. Napiłam się zimnej coli . Niall podszedł do mnie , złapał za biodra i przysunął mocno do siebie . Znowu odsunęłam się od niego. 

- Niall , kocham Cię , ale idę spać. Jestem padnięta..

Po chwili parsknęłam śmiechem , bo nie zdołałam wytrzymać z miny zmieszanego blondasa. 

- Kochasz mnie ? – spytał .

- Nie wyobrażasz sobie jak. A ty mnie ?

- Bardziej niż możesz to sobie wyobrazić.

- Jesteś trzeźwy mam nadzieję..

- Skoro Ty jeszcze stoisz , to mi też nic nie jest .

- Wiesz , zgłodniałam . Koniec czułości – wystawiłam mu język a chłopak złapał go ustami . 

- Na co masz ochotę ? Ja chyba wezmę …

- Mam ochotę na Ciebie .

- Niall , daj sobie spokój . Jest za późno na …

 - Posłuchaj mnie – przerwał – Kocham Cię. Ponad życie. Najchętniej oświadczyłbym Ci się tu i teraz. Niestety za rok będziesz dopiero legalnie mogła , więc..  Ty jesteś tą jedyną . Na Ciebie czekałem. To tylko kwestia czasu kiedy to się stanie . Kocham Cię i udowodnię Ci to .  

Irlandczyk wziął mnie na ręce i zaniósł na górę.  Byliśmy już w sypialni . Blondyn zamknął drzwi na klucz i szybko się go pozbył . Chłopak gwałtownie przycisnął mnie do ściany i zaczął całować coraz niżej . Zatrzymał się na dekolcie. Odwrócił mnie do siebie tyłem i szybkim Rychem rozsunął zamek.  Sukienka opadła na podłogę. Niall zaczął dotykać moich ud i pośladków . Powoli zdjęłam mu spodnie.  Znowu obrócił mnie tyłem i zdjął mój czerwony biustonosz. Delikatnie dotykał moich piersi , całując mnie po szyi . Podniósł mnie , opierając o ścianę , kurczowo trzymając za pośladki . Całował mnie wtedy z takim uczuciem , jak nigdy.  Kiedy rzuciliśmy się na łóżko , byliśmy już nadzy . Z początku powoli we mnie wchodził , ale po czasie przyśpieszył . Czułam się jak w niebie . Łóżko całe się trzęsło . 

- Mocniej Niall – posłuchał mojej prośby .  Całował mnie wszędzie. Dyszeliśmy oboje.  Zaczęłam jęczeć  – Irlandczyk  dosłownie razem ze mną . To był bezcenny widok .

- Kocham Cię – dyszał .

- Ja Ciebie też .

-  Mogę mocniej?

- Tak .

Jęczałam coraz głośniej , mając nadzieję , że nie obudzimy chłopców .Cały czas dotykałam jego nagiego torsu i jeździłam opuszkami palców po jego plecach . Kilkakrotnie doznałam orgazmu. Spadliśmy z łóżka . Myślałam , że to już koniec , ale Jego to nie zadowalało . Chciał więcej. Rozchylił mi nogi i włożył tam swoje dwa palce. Po prostu zaczął się bawić. Po zapoznaniu się z moją łechtaczką , jeszcze raz we mnie wszedł. 

 Przeraziło mnie to , że robiliśmy to około dwóch godzin.  

Zadowoleni i wtuleni w siebie – oddaliśmy się snu . 

12) I miss you

Rozdział 12 . 

Niechętnie otworzyłam oczy .  

Sięgnęłam ręką do miejsca ,  w którym  powinien leżeć Niall. Zdziwiłam się , bo kiedy dokładnie otwarłam oczy – nikogo nie zastałam . Nagle zauważyłam  małą karteczkę na stoliku nocnym , więc czym prędzej wzięłam ją do rąk i zaczęłam czytać. 

Okazało się , że Lou , Zayn i Liam zabierają Nialla , by przygotować ten ‘’ cudowny dzień ‘’ 

‘ A Harry ? ‘ – pomyślałam, ale czytałam dalej.

‘’ Jeśli teraz , pomyślałaś  o Harrym, to dzisiaj On zajmie się Tobą . Do zobaczenia  xx ‘’

To było dziwne . Odłożyłam powoli karteczkę i poszłam pod prysznic . Następnie ubrałam się w granatową bluzkę z gołymi ramionami i beżowe rurki . Włosy tym razem lekko polokowałam. Usłyszałam jak ktoś krząta się w kuchni, po czym do niej poszłam . 

Zobaczyłam Hazzę , robiącego naleśniki .

- Dzień dobry, jak się spało ?- uśmiechnął się szeroko .

- Hej , dobrze – jęknęłam – Czemu w ogóle pytasz? – te pytanie było bezsensowne.

- Chciałem być miły , a po drugie  to dzisiaj jest TEN WAŻNY DZIEŃ , lub noc kto wie – mrugnął do mnie , ale jego uśmiech z twarzy znikł.

Nie pozostało mi nic innego , jak przytaknąć.

- Dlaczego w ogóle zabawiliście się w porywaczy i ukradliście Nialla ? – lekko się uśmiechnęłam .

- Louis chce , żeby wszystko poszło zgodnie z planem , ale jeśli nie chcesz spędzić czasu ze mną , to … - zrobił się bardzo smutny .

- Nie ! Skądże ! Uwielbiam Twoje towarzystwo – posłałam mu promienny uśmiech. 

- Nawet nie wiesz ile to dla mnie znaczy – odetchnął z ulgą i podał mi talerz naleśników.

 Po śniadaniu poszliśmy  na górę , w poszukiwaniu kreacji na tę okazję . Niestety nic nie  umiałam znaleźć . Zmartwiona opadłam na kanapę.

- Mam pomysł ! Wstawaj , idziemy na zakupy -uniósł swój  kciuk do góry.

- Nie wiem czy to …

- Świetny pomysł ? Tak , wiem . Później mi podziękujesz – pokazał swoje śnieżnobiałe ząbki ,w szerokim uśmiechu  i pociągnął za sobą .

  Chodziliśmy od sklepu do sklepu , głośno się śmiejąc . Dobrze czuliśmy się w swoim towarzystwie . Brakowało mi jednak Nialla .

Po przymierzeniu  około dwudziestu sukienek , kupiliśmy perłowo – różaną , ponieważ Harry powiedział , że wyglądam cudownie , oraz że spodoba się Niallowi.  Bolerko dostaliśmy w komplecie.

Na liście rzeczy do kupienia zostały jeszcze buty.  Mijając różne sklepy , chichraliśmy się jak wariaci z manekinów , które znajdowały się na wystawach ,w przeróżnych pozach.Nagle ujrzałam piękne buty , koloru takiego samego jak moja sukienka.

- Jaki masz rozmiar ? – spytał loczek.

- Trzydzieści osiem .

- W takim razie poczekaj, kupię i jestem z powrotem –  powiedział i wszedł do sklepu . Uśmiech cały czas gościł na jego twarzy.

Poczułam , że ktoś mnie obserwuje. Rozejrzałam się dookoła i ujrzałam paparazzich w ukryciu . Starałam się nie zwracać na nich uwagi. Kiedy Harry wyszedł ze sklepu , spojrzał na mnie smutnym wzrokiem i powiedział :

- Była ostatnia para … Którą mam ! – krzyknął i zaczął się śmiać- Żebyś ty widziała swoją minę ! – objął mnie ramieniem i  pocałował w ucho ,  na co przeszły mnie dreszcze. Trochę mnie to przeraziło.

 - Mogłeś to nagrać – pokazałam mu język- Chodźmy już. Na dzisiaj mam dość, a na dodatek muszę się jeszcze uczesać .

- Dobrze już – Wziął swoją rękę z mojego ramienia i zadzwonił po taksówkę.

Byłam trochę  zdziwiona , że paparazzi się na nas nie rzucili . To było dziwne. Starałam się jednak myśleć o  dzisiejszej randce.

Po powrocie do domu , poszłam do łazienki .  Harry czekał w salonie. Pomalowałam się nieco mocnej niż zwykle. Włosy pokręcone , rozpuściłam i przebrałam się .Gotowa do wyjścia zeszłam na dół. Loczek  zaniemówił z wrażenia .

- I co ?  Może tak być ? – spytałam z uśmiechem , wyczekując jego odpowiedzi .

- Poczekaj … - podszedł do mnie blisko i spojrzał mi w oczy. Wyjął z kieszeni , jasnoróżowy kwiatek i wpiął mi go we włosy , nad uchem . 

- Teraz jest idealnie – uśmiechnął się , jednak momentalnie zrobił się smutny – Niall to szczęściarz , że ma przy sobie kogoś tak cudownego jak Ty .

Zobaczyłam jak Hazzie zakręciła się łezka w oku .

- Harry , nie płacz. Ciebie też kocham – palnęłam. Nie wiedziałam co mówić dalej.

- Nie rozumiem … - był zmieszany .

- Chciałam powiedzieć , że kocham całą waszą piątkę , tylko coś więcej czuję do Nialla .

- Tego się obawiałem – mruknął pod nosem .

- Co ? – niedosłyszałam .

- Nie, nic – uśmiech mu wrócił .

- Harry  , chcesz mi coś powiedzieć ? – uniosłam jedną brew.

- Nie ? A teraz chodź i przytul się do mnie na szczęście . Zaraz musimy jechać , Lou już dzwonił – wyciągnął do mnie ręce.

Bez wahania wtuliłam się w niego. Za bardzo przypominał mi Nialla. Jednak coś  z nim było nie tak .  

Coś ukrywał…

Około 19.00 byliśmy na miejscu.

Harry  otworzył mi drzwi i podał rękę . Gdy stałam już na nogach , byłam prawie jego wzrostu. 

 Weszliśmy do wielkiego budynku.  Jeśli dobrze przeczytałam, była to droga restauracja.  Szliśmy długim korytarzem. Harry zakrył mi oczy dłońmi , tak abym nic nie widziała . Nagle usłyszałam głos kobiety.

- Sala trzydzieści , dzisiaj na siódmą ?

- Tak , dokładnie – mówił Harry.

- Proszę za mną , a przy okazji – piękną ma pan żonę .

-  Niestety nie mam takiego szczęścia – posmutniał w głosie , dalej zakrywając mi widok.