6) Koniec początku .

  

 Rozdział VI .

 W drodze do ‘’ TEGO’’ miejsca , w którym znajdowała się reszta zespołu , siedzieliśmy nie odzywając się  do siebie .  Było trochę sztywno i smutno. Wszystko dlatego , że zaczęłam ten idiotyczny temat o różnicy wieku. Mogłam poczekać, schrzaniłam tak dobrze zapowiadający się dzień. Kiedy podczas drogi patrzałam na Nialla – był on odwrócony w stronę okna i ‘ podziwiał widoki  ‘ bądź  starał się mnie ignorować .  Zaś kiedy ja odwracałam się w inną stronę niż jego – czułam , że bacznie się mi przygląda .  Te czynności powtarzały się kikakrotnie . W pewnym momencie spuściłam głowę . Chciałam go przeprosić ale wydawało mi się , że nie mam za co i po co . 

-  O czym myślisz ? – spytał z zaskoczenia . Podniosłam głowę i spojrzałam na Niego .

- A Ty ? – odwróciłam wzrok.

- Spytałem pierwszy – nie dawał za wygraną .

- O tym , jak zepsułam ten dzień. – westchnęłam .

 - A ja o tym jaki to mam piękny widok.

- Co ty tam zobaczyłeś w tym oknie ? – zaczęłam być ciekawska.

-  Patrzałem i patrzę na Ciebie a nie w głupie okno – powiedział ironicznie – Z resztą tam nic nie ma .  

Znowu spojrzałam w jego oczy . Były piękne. Nie dało się opisać przeżyć jakie za sobą niosły .

 - Aha … - tylko to mogłam wtedy powiedzieć .

- Posłuchaj , ja …

- Jesteśmy na miejscu ! – wtrącił się kierowca .   Po kilku minutach obydwoje wróciliśmy na Ziemię i wysiedliśmy z taksówki . Jak dla mnie podróż trwała około godziny .   Gdy taksówka odjechała rozejrzałam się dookoła.  Widok był piękny – wszędzie pełno zieleni a w oddali było widać mały lasek. Powietrze było świeże i słychać było śpiew ptaków . Odwróciłam się a moim oczom ukazał się wielki , bały dom z ogródkiem w tyle . Przypominał wypoczynkowy – jak się okazało , takim był .

- Nie bój się , chodź – usłyszałam głos Nialla , który stał już pod ogromnymi drzwiami i spoglądając na mnie zaśmiał się.

 Podeszłam  ostrożnie i powoli do miejsca gdzie był blondyn. Otworzył  drzwi i pociągnął mnie za sobą , bo sama nie dałabym rady nawet podnieść nogi z wrażenia . To nie był przedpokój , tylko hol . W środku było równie pięknie jak i na zewnątrz . Niall zamknął drzwi i zaprowadził mnie do salonu . Zobaczyłam  Louisa jedzącego marchewkę , który razem z Harrym siedział na sofie i oglądał film . Reszty nie było widać , ani słychać. Niall odchrząknął głośno  i w tym momencie cała dwójka odwróciła się w naszym kierunku .

 - Chłopaki , to jest Justin .   -  Chłopcy   zerwali się z  kanapy i stali już przed nami .

-  Justin , to Harry a to Louis. Wiem  , że wiesz  , ale musiałem coś powiedzieć .

- Witaj ! Miło Cię poznać , a Ty Niall – już lepiej nic nie mów – powiedział Louis i klepiąc blondyna po ramieniu zaśmiał się.

 - Cześć , Justin tak ? Ładne imię – uśmiechnął się Harry.

- Dzięki . Cieszę się , że mogę was poznać – odwzajemniłam uśmiech .

-  O ile nie zaczniesz piszczeć i krzyczeć z wrażenia , będę wniebowzięty .- puścił mi oczko loczek .

- To … dużo o nas już wiesz ?  - Widząc tą sytuację , wtrącił się Louis .

- Trochę . Wolałabym dowiedzieć się reszty od was .

- To na co jeszcze czekamy ? Zapraszam do salonu na miłą pogawędkę ! – krzyknął Lou i pociągnął mnie na kanapę.

- Gdzie reszta ? – zapytał w końcu Niall.

- Pojechali trochę pozwiedzać , dokładnie nie wiem o której będą .  

- Więc , może  najpierw powiesz nam coś o sobie ? – kąciki Harrego uniosły się .

Byłam lekko zestresowana rozmową , ale starałam się nie dać po sobie tego poznać  , więc  zaczęłam . W sumie miło się opowiadało . Po półgodzinie rozmowa była oparta już na mniej ważnych rzeczach względem chłopców . 

- Przepraszam , że CI to wypominam , ale czy to prawda , że kręciłeś z Caroline Flack ?

- Harrego interesują starsze kobiety . Z resztą ona jest starsza od niego o piętnaście lat – wtrącił się Niall , znacząco patrząc na mnie przy wymawianiu słowa : ‘’ starsza’’ i ‘’ piętnaście lat ‘’.

Reszta puściła tą uwagę mimo uszu . Temat o Flack zanikł .

- Jesteś najsłodszy z całego zespołu – tak twierdzą fanki,  jak się z tym czujesz ? – zaśmiałam się.

- No wiesz, całkiem nieźle , chociaż nie wiem co we mnie takiego widzą . A Ty ? Jak uważasz ?

- Że powinieneś pamiętać o Louisie , którego kochasz najbardziej na świecie – przy tym zaśmiałam się a reszta , prócz Nialla razem ze mną.

- No jak mnie można nie kochać ? – powiedział dumny z siebie Lou.

Przez jego głupawe teksty i śmieszne miny- nie pamiętam nawet kiedy ostatni raz się tak uśmiałam .

 - To była bardzo miła rozmowa . Zaskoczyłaś mnie swoją osobowością , pozytywnie – loczek znowu szeroko się uśmiechnął.  

Byliśmy w świetnym humorze. Nie miałam tylko pojęcia co ‘ugryzło’ Nialla.  Siedział na kanapie jak posąg . Nie odzywał się , a co najgorsze – odkąd weszliśmy do domu nic nie zjadł .

 - Co Ci się stało ? – zapytałam z troską w głosie , bo już nie mogłam wytrzymać. 

- Pogadamy o tym później – próbował się uśmiechnąć , ale wyszedł mu grymas . Wstał i poszedł na górę.

- Co jest między wami ? – nagle prosto z mostu walnął Lou.

- Nie mam zielonego pojęcia – zmarszczyłam brwi.

- Zdaje mi się , że powinnaś do Niego iść. Zostawimy was samych i pójdziemy do ogródka.  Chodź , Louis .- powiedział loczek i  dotknął mojego ramienia .  

Po chwili wyszli . Nie wiedziałam dokładnie co zrobić . Zawsze unikałam kłótni , żeby potem nie móc przeżywać niezręcznych sytuacji . Weszłam niepewnie  po schodach na górę.  Chodziłam  od pokoju  do pokoju , sprawdzając , czy nie ma   w nim Nialla . W końcu został ostatni na tym piętrze. Był na samym końcu korytarza. Powoli zbliżyłam się do drzwi i zapukałam – cisza.  Chwyciłam klamkę i powoli je  otwarłam. Zobaczyłam blondyna siedzącego na łóźku tyłem do mnie , a przodem do okna . Weszłam do środka i zamknęłam za sobą drzwi .

- Na klucz . – rzucił bez jakich kolwiek emocji . Byłam zdziwiona i przestraszona , ale zrobiłam co powiedział. Przekręciłam dwa razy złoty kluczyk w drzwiach i odwróciłam się do chłopaka . Dalej siedział tyłem . Podeszłam powoli do łóżka i usiadłam na nim , plecami do blondyna.

-  O co chodzi , Niall ? – starałam się być spokojna .  Chłopak dalej nie odpowiadał.

- Niall , proszę Cię – obróciłam się i dotknęłam jego ramienia.

- Nie widziałaś tego ? – spytał z niedowierzaniem .

- Czego ? – mówiłam już z bezsilnością .

- Oni zwyczajnie Ciebie podrywali ! Nie udawaj !  Podobało Ci się to ! – krzyczał , dalej wpatrując się w okno .

- Niall , uspokój się ! Co ty wygadujesz  ?! Zwyczajnie rozmawialiśmy ! Przecież przyprowadziłeś mnie tutaj , żebym ich poznała !  A jak w ogóle możesz mysleć , że udaję i że podoba mi się coś co nie miało miejsca ?!

- Masz rację , mogłem Cię tu w ogóle nie przyprowadzać – rzucił beznamiętnie . 

 Byłam w szoku . Nie wiedziałam co powiedzieć .

 - Może lepiej , że mogłeś mnie w ogóle nie poznawać ! – wykrzyczałam ze łzami w oczach.   Niall gwałtownie odwrócił się do mnie .  Zobaczyłam , że płacze.  

 ‘’ Zadowolony ?! ‘’ – pomyślałam i udałam się w stronę drzwi .  Szybko przekręciłam kluczyk i i wyszłam  - trzaskając drzwiami .  Zobaczyłam jak Lou do mnie biegnie .

-  Dlaczego płaczesz ? Co się stało ? – teraz to on zapytał mnie z troską .

- Nieważne – przetarłam oczy – żegnaj Lou – lekko się uśmiechnęłam  i wyszłam z domu .  Wyciągnęłam telefon i zadzwoniłam po taksówkę .  

Po 10 minutach jechałam  już do domu . Strasznie płakałam . Było mi głupio i smutno . Nagle przypomniał mi się Niall. Ten moment kiedy pierwszy raz zobaczyłam Go na żywo , kiedy do mnie podszedł , kiedy dla mnie śpiewał ,gdy byliśmy na spacerze , w parku , w restauracji. Dzisiaj – u mnie w hotelu . Przed chwilą u niego w domu . Jego twarz roześmianą i całą zapłakaną. A to wszystko moja wina –  idiotki , która chciała poznać chłopaka jej marzeń.  A kiedy już jej marzenie się spełniło , ona wszystko zepsuła . Zepsuła własne szczęście.  

Po godzinie byłam już pod hotelem . Otarłam łzy i ogarnęłam się. Weszłam do swojego apartamentu .

- Mamo , jestem ! Dzisiaj przed czasem , cieszysz się ? .  

Cisza . Nikogo nie było . Zdziwiona , chciałam sprawdzić godzinę , ale telefon mi się rozładował . Znalazłam ładowarkę i podłączyłam do telefonu .

Nieodebranych połączeń :  Mama – 3 , Niall – 10 .

 Nieodebranych wiadomości : Mama – 2 .

Otworzyłam od mamy  . Pisało w nich , że ,, twój brat jest w szpitalu’’ a ona musiała tam pojechać , prawdopodobnie wróci za kilka dni .  ‘’ Ma nadzieję , że dasz sobie radę , zresztą obok masz Nialla ‘’ . – Znowu miałam łzy w oczach . Wyszłam do menu .  Nieodebrane wiadomości : Niall – 15.  Nie miałam ochoty nawet tego czytać.  Poszłam pod prysznic i zaczęłam płakać.  Po kąpieli , wzięłam pudełko lodów z łyżeczką i przebrana w pidżamę siadłam przed telewizorem.  Los chciał , żebym natrafiła na 4funtv , na którym leciała piosenka ‘ What makes you beautiful ‘ . Kiedy zobaczyłam Nialla , zaczęłam płakać jeszcze bardziej . Napychając się lodami , pomyślałam :

-  ‘’ O co właściwie On miał do mnie pretensje ?! Przecież nawet nie jesteśmy parą ! Nie jestem jego własnością i nie miał prawa tak na mnie naskoczyć ! ‘’    

Przełączyłam kanał na komedię , choć ta wcale mnie nie bawiła . Weszłam pod kołdrę i beztrudu zasnęłam …

5) Stwierdzam zakochanie bez końca.

                                                                            

Rozdział V. 

Nerwowo chodziłam po kuchni. Była 14.30 .

- Coś taka spięta ? – zapytała mnie mama .

- Już niedługo ICH poznam ! Rozumiesz ?!  Czuję się … strasznie ?

- O czym Ty do mnie mówisz ? 

- Za półtorej godziny poznam  One  Direction ! – każdego po kolei. A co jeśli Oni mnie nie polubią ? Co jeśli się im nie spodobam , bo uznają mnie za małolatę ?! Przecież Oni nie wiedzą ile mam lat !

- Jak to ? Nie powiedziałaś Niallowi ? – spytała mnie zaskoczona .

- W ogóle o tym nie rozmawialiśmy , o innych sprawach też jeszcze nie  i dlatego się boję !

- Nie martw się i uspokój . Posłuchaj : Kiedy dzisiaj będziecie mieć chwilę dla siebie – powiedz mu o wszystkim. Potem dowiedzcie się o sobie więcej ,  żebyś wiedziała ‘ na czym stoisz ‘ .

Po chwili ciszy odpowiedziałam :

-  Masz całkowitą rację mamo , dzięki – pocałowałam ją w policzek , po czym usiadłam obok niej.

- No ale ... ja nie dam rady. Ta fobia powróciła . Zawsze gdy ktoś mi się podobał – panikowałam.  Teraz poznałam gwiazdę ! Spotykam się z Niallem Horanem ! Wiesz co ja przeżywam ?! Nie. Rezygnuję. Nigdzie nie idę . Zaraz wyślę mu smsa , że coś mi wypadło . Ale co może być ważniejsze od NIEGO ?!  To głupie . – Poszłam do mojego pokoju , szukając telefonu.

Nagle ktoś zadzwonił do drzwi. Nie spodziewałam się na razie nikogo , więc pomyślałam , że to nikt ważny i dalej grzebałam w rzeczach. Drzwi poszła otworzyć moja mama. Usłyszałam znajomy , subtelny głos.

- Dzień dobry , mam na imię Niall. Domyślam się , że mam przyjemność z mamą Justyny (ang. – Justin) . Widzę , że córka odziedziczyła po pani urodę. Czy mógłbym ją prosić ?

- Oczywiście – usłyszałam uprzejmy głos mamy – Proszę , wedź.

Za moment otworzyły się drzwi mojego pokoju  i zobaczyłam Nialla z mamą .

- Masz gościa – powiedziała i wyszła.

 Niall stał w progu i lustrował mnie przez chwilę z dziwnym błyskiem w oku . Poczułam się zażenowana. Byłam w czarnych spodniach z dresu i białym podkoszulku . Włosy miałam w lekkim nieładzie.

- Co tak wcześnie ? – spytałam lekko poirytowana. On tylko puścił do mnie oko z figlarnym uśmiechem , a zza pleców wyciągnął rękę , w której trzymał czerwoną różę.

- Proszę , to dla Ciebie – powiedział , cały czas mi się przyglądając.

- Dziękuję – Biorąc kwiat , popatrzałam w jego niebieskie oczy. Zapomniałam , że jestem zła bo przyszedł za wcześnie i zupełnie mnie zaskoczył . Już miałam otworzyć usta z pretensjami , ale usłyszałam :

- Przepraszam. – Blondyn cały czas uporczywie patrzał w moje oczy. – Widzę , że jesteś zła. Po prostu chciałem spędzić z Tobą trochę więcej czasu. – tłumaczył się. 

Byłam tak  zakłopotana tą sytuacją , że nie wiedziałam co powiedzieć. Popatrzałam na niego i rzuciłam :

- Sorry , wejdź . Tak mnie zaskoczyłeś , że zapomniałam zaprosić Cię do środka . Jeśli dasz mi chwilę , coś ze sobą zrobię i będziemy mogli iść.

- Jak dla mnie ,nie musisz nic robić. Podoba mi się to , co widzę – uśmiechnął się miło i dodał :

- Może usiądziemy i chwilę pogadamy ?

- No dobrze. Wiesz , muszę Ci coś wyznać .. –spuściłam głowę i nie wiedziałam jak zacząć.

- Co jest mała ? – zapytał z troską .

Popatrzałam na Niego nieśmiało.

- Bo wiesz … ja mam tylko czternaście lat .. – wydukałam – i …

- I co to ma do rzeczy ? – przerwał mi .

Nastąpiła cisza.

- Wrócimy jeszcze do tej rozmowy . Myślę , że czas już na nas – powiedział lekko podenerwowany i dodał – Poczekam w holu.  

Słyszałam jeszcze jak żegna się z mamą  , po czym wyszedł.  Ubierałam się szybko ,  myśląc , że to było , jest i będzie nasze ostatnie spotkanie. Byłam smutna i pełna obaw ‘ Co będzie dalej?’   Zrobiłam lekki makijaż , aby wyglądać naturalnie i wyszłam . Idąc holem , zobaczyłam Nialla rozmawiającego przez telefon. Wystraszyłam się myślą , że mógł odwołać nasze spotkanie , ale po chwili dotarło do mnie , że to nie na spotkaniu z resztą zespołu zależy mi najbardziej ,  tylko na blondynie.   

Niall popatrzał na mnie badawczo , jakby chciał zgadnąć o czym myślę.

- Gotowa? – zapytał.                                                                                                                                                 Kiwnęłam głową.

- To idziemy , taksówka już czeka. – wziął mnie za rękę i wyszliśmy z hotelu.                                                  

4) Twoje oczy doprowadzają mnie do szaleństwa.

Rozdział 4.

Patrzałam w lustro . Nigdy nie cierpiałam swojego ciała , więc gdy przyszło mi na myśl , że Niall może mnie zobaczyć w takim stan.. Zaraz . Niall ! Kompletnie zapomniałam , że dzisiaj mam się z nim spotkać . Spojrzałam na zegarek .  Miałam dokładnie godzinę , aby się wyszkować . Siadłam  przed lustrem i wzięłam kosmetyczkę. Włosy spięłam w wysoki kucyk , nałożyłam porcelanowy podkład i przejechałam tuszem po rzęsach.  Założyłam czerwoną bluzkę z odsłoniętymi ramionami , dżinsowe , krótkie spodenki i białe trampki. Przerzuciłam torbę przez ramię,  założyłam okulary na nos i wyszłam jedząc jabłko .

Po piętnastu minutach byłam tam , gdzie jeszcze wczoraj stała ta piękna , ogromna scena.  Wokół mnie chodziło pełno osób. Każdy w swoją stronę. Było ich tak dużo , więc myślałam , że się zgubię. Zniecierpliwiona spojrzałam na zegarek – dochodziła 14.25 , czyli spóźniał się i to grubo . Nagle poczułam jak ktoś zamyka mi rękami oczy. Dłonie tej osoby były tak gładkie , że mogłabym zostać w tej pozycji na zawsze.  Wróciłam jednak do rzeczywistości i odwróciłam się.  Przedemną  stał Niall, ubrany w seksowną czerwoną bluzkę polo, granatowe rurki z wiszącym krokiem  i białe adidasy.  O dziwo byliśmy ubrani kolorystycznie tak samo. Ucieszył mnie ten fakt .

- Nie dość , że się spóźniłeś , to jeszcze ukradłeś mi pomysł na strój . – uśmiechnęłam się.

- O stroju chciałem powiedzieć to samo , a co do spóźnienia – miałem  jeszcze do załatwienia…

- Nie ma sprawy – Przerwałam – Nie musisz się tłumaczyć , chociaż powinieneś. Ten jeden raz Ci podaruję.

- Dziękuję.

- Ale zastanawia mnie , jak udało Ci się mnie znaleźć wokół takiego tłumu . Przecież sama się prawie zgubiłam.

- To proste. Odznaczasz się wszystkim . Jesteś wyjątkowa i że tak powiem literacko ‘’ twoją aurę zobaczyłbym nawet z zamkniętymi oczami ‘’ – puścił mi oko.

Zarumieniłam się odrobinę i zmieniłam temat.

- To gdzie idziemy ?

- Dzisiaj, tak jak mówiłem idziemy się najeść i lepiej poznać . Choć – powiedział i pociągnął mnie za rękę.

Szliśmy cały czas się śmiejąc z byle czego . W jego towarzystwie czułam się naprawdę inną osobą. Tak jakbym znała go od lat , ale nie jako bogatego chłopaka z One Direction , lecz zwykłego , miłego i przeciętnego chłopaka z podwórka.

Restauracja była ogromna., nie widziałam jej wcześniej.  Gdy weszliśmy , Niall zamówił stolik. Usiedliśmy naprzeciwko siebie i wzięliśmy menu do rąk. Blondyn zamówił dla nas dwa duże kurczaki i sałatkę . Następnie deser – 2 duże porcje lodów i shake’i . Do każdego dania mieliśmy inny napój. Nigdy nie lubiłam , gdy ktoś za mnie płaci , zwłaszcza  gdy kupuje , aż tyle co Horan. Powiedziałam mu o tym , ale On i tak postawił na swoim. Dopijając ostatnią porcje napoju , zaczęły się serie pytań.  Na ogół były normalne , ale niektóre – bezsensowne . Nam jednak w ogóle to nie przeszkadzało – mieliśmy z tego niezły ubaw.

 - A Jaki jest twój ulubiony kolor ? – zapytał

- Od zawsze – czerwony , ale od dzisiaj niebieski – uśmiechnęłam się.

 - Dlaczego ? – odwzajemnił uśmiech.

- Bo Twoje oczy … - nie potrafiłam dokończyć , bo właśnie w tym momencie centralnie w nie patrzałam . – były piękne .

- Mi zawsze podobał się zielony. Akurat Twoje tęczówki są tego samego koloru ... W skrócie – masz bardzo ładne oczy – zaśmiał się i dopił swój napój do końca.

Z restauracji wyszliśmy po 15 minutach , bo Niall musiał jeszcze zapłacić. Szliśmy bez celu . Nasze spotkanie w pewnym momencie się skończyło , ale On starał się improwizować , aby je przedłużyć .  Podobało mi się to , że nic teraz się dla mnie nie liczy – tylko On.  Chciałam widzieć tylko Jego i słuchać godzinami o czym opowiada . Zaszliśmy do parku . Było tam naprawdę cicho i spokojnie .  Czułam  się , jakbym była z Nim sama ca całym świecie . 

Usiedliśmy na ławce .  Niall zaczął mi się uważnie przyglądać , po czym powiedział :

- Wiesz , kiedy pierwszy raz widziałem zachód słońca z bliska , ogromne fale morskie oraz inne , najwspanialsze rzeczy , czy widoki , myślałem , że nie może być nic piękniejszego. Myliłem się . Właśnie siedzę obok dziewczyny , która swoją urodą i osobowością powala tamte rzeczy. 

- Dziękuję , to było miłe . – dość mocno się zarumieniłam  i odwróciłam się w stronę chłopaka.        Cały czas na mnie patrzał . Zaczął przybliżać swoją twarz do mojej , tak , że prawie stykaliśmy się nosami . Czułam jego gorący oddech . To miała być jedna z najpiękniejszych chwil w moim życiu …   I nagle mój telefon zaczął dzwonić .  ‘’ Głupi telefon ! ‘’ – zaklęłam w myślach i zobaczyłam , że moja mama dzwoni . Szybko odebrałam .

- Tak ?

- No wracaj już z tej swojej randki , kolacja czeka . Pośpiesz się .

- Mamo  ,to nie jest … No dobra , zbieram się . Pa.

Odłożyłam telefon i spojrzałam na blondyna . Bardzo speszyła nas ta sytuacja , jednak po chwili wstałam z miejsca i powiedziałam przepraszającym głosem :

- Wybacz mi , ale muszę już iść – posmutniałam .  Chłopak widząc to , szybko  wziął moją rękę , pociągnął za sobą i powiedział :

- No to na co czekamy? Choć szybciej , bo jutro też chcę Cię zobaczyć – puścił  mi oczko i razem pobiegliśmy w stronę hotelu .

-----------------------------------------------------

Pod drzwiami ‘ mojego  pokoju ‘  powiedziałam :

- Dziękuję Ci , bawiłam się świetnie w Twoim towarzystwie .  To najlepszy dzień w moim … - chciałam dokończyć ale Niall już prawie dotykał moich ust.

- Kochanie  pięć minut spóźnienia ! No chodź , bo kolacja stygnie ! – wołała moja mama .

- Znowu w nieodpowiednim momencie – palnęłam na głos , nie wiedząc o tym . Dopiero po chwili dotarło to do mnie i zarumieniłam się .

Blondyn zaśmiał się .

-  Dziękuję i dobranoc . Psst , sms ! – mrugnął i wyszedł .

 Udałam się do ‘ kuchni  ‘ , gdzie czekała moja mama.

-  Co ty tam z Nim .. ? – uśmiechała się .

- Do NICZEGO nie doszło , nie dopuściłaś do TEGO-  MAMO . – odwzajemniłam uśmiech , ale w środku – dalej byłam zła , że zmarnowałam taką szansę.

Kolacji prawie nie zjadłam , byłam zbytnio najedzona tym powiększonym ‘’  obiadem ‘’ z Horanem .

Po 23 położyłam się do łóżka . Kiedy miałam zamknąć oczy , dostałam  sms-a :

‘’ Hej śliczna , to co z jutrem ? ‘’   
Byłam wniebowzięta . Od razu odpisałam : 
‘’ Zdaję się na Ciebie – znowu ;) .’’ 
Kolejny sms :

‘’ W takim razie jutro idziemy ‘ do mnie ‘ , poznasz resztę i coś się jeszcze wymyśli ‘’

‘’ Dobrze , skoro taki masz plan . Cieszę się , dobranoc ‘’ – Wysłałam wiadomość z ogromnym bananem na twarzy . ‘’ Poznam 1D , nareszcie ! ‘’ – pomyślałam.

‘’ Wpadnę po Ciebie o 16 , dobranoc ‘’ – to był ostatni sms , który przeczytałam , bo padnięta – zasnęłam .

3) Gdy dla mnie śpiewasz , świat wiruje.

 Rozdział III

 

Spojrzałam na zegarek - była 16.40 . Pomachałam mamie na dowidzenia , a ta odjechała autem.

 Nagle dostałam smsa :

  '' pamiętaj , jesteśmy w kontakcie , kocham cie , dobrej zabawy z twoimi chłoptasiami ;* ''

Byłam strasznie podniecona , choć nie dawałam tego tak po sobie poznać . 

Podeszłam do bramki , gdzie sprawdzili mi bilet, a po kilku sekundach wpuścili.

Scena była ogromna , nigdy takiej nie widziałam. Czułam jak napełnia mnie radość . 

Stałam  już z innymi fankami w  miejscu otoczonym barierkami.

Było ich tysiące - niektóre płakały , niektóre wołały : ‘’ one direction  ! , one direction !''  a inne zaczęły tak krzyczeć , że ochrona musiła je wynieść -jednym słowem byłam w szoku . Nie wiedziałam , że coś TAKIEGO może doprowadzić do TAKIEGO stanu . Coś takiego nazywało się One Direction i składało sie z 5-ciu seksownych chłopaków , których każda dziewczyna pragnęła . 

' To już za chwilę ..' – pomyślałam .

Zrobiło się ciemno , chociaż była 17.00

Nagle światła i reflektory zabłsły , i zaczęła lecieć muzyka.  

Był to utwór ; '' stole my heart''

Wrzaski fanek nasliliły się , a na scenę wbiegli chłopcy .

'' Tak. To już . Na to właśnie czekałam ''

Zobaczyłam  jak każdy staje obok siebie a do rąk biorą po mikrofonie .

Fanki na chwilę ucichły .  

‘’ - I'm Louis ,

   -I'm Zayn ,

   - I'm Harry , 

   -I'm Niall ,

   - I'm Liam , 

and   we      are     ONE      DIRECTION !    yeeey !

- przedstawili się .

Po chwili  zaczęli opowiadać , że kochają polskę , i specjalnie dla niej przyjechali tu aby spędzić z nami czas .

Kiedy zaczęli śpiewać poszułam , dreszcze . Wyglądali tak słodko .

Harry - miał ubraną granatową marynarkę , pod spodem białą bluzkę , czerwone rurki i białe conversy .

Louis - oczywiście białą koszulę z czerwonymi szelkami , granatowe rurki i czerwone trampki.

Zayn - biało-czerwoną beysbollówkę , pod nią biały t-shirt , granatowe rurki i czerwone buty za kostkę.

Liam - czerwony sweter z rękawem 3/4 , białe rurki i granatowe adidasy .

a Niall - białą bluzke polo , czerwone rurki oraz białe buty za kostkę . 

Najbardziej nie mogłam przestać gapić się właśnie na niego -  był taki seksowny .

 Po półgodzinie musiałam wyjść zza barierek i stanąć obok , ponieważ niemogłam nic usłyszeć , przez ryczące fanki .

Podeszła do mnie ochrona i pytała  czy coś się stało , odpowiedziałam tylko , że poczułam się słabo , a denerwują mnie ryki innych fanek .

Dodałam też , że niejestem jakąś zbzikowaną panną  i nie  rzucę się na scenę niewiadomo co robiąc , więc spokojnie mogą się oddalić .

Ochroniarze kiwnęli głową , po czym powiedzieli , że gdyby było mi gorzej mam ich  poinformować - a przyjdą . 

Po chwili odeszli.

Teraz był czas na kawałek '' more than this'' .

Oparłam się ramieniem o bariekę ,a głowę o ramię i zamknęłam oczy.

Fanki przestały  głośno piszczeć  i zaczęły się kołysać do rytmu melodii .

Otwarłam oczy - była solówka Nialla .

Patrząc na niego - dalej się podpierałam. Byłam rozmarzona.

Nagle chłopak skierował swój wzrok na mnie - ale śpiewał dalej.

Patrzeliśmy w siebie jakieś 20 sekund , po czym Niall zbiegł ze sceny .

Byłam jak sparaliżowana - szedł w moim kierunku.

Myślałam , że może zauważył kogoś znajomego , ale on dalej szedł prosto na mnie.

 Zatrzymali go ochroniarze .   Niall powiedział coś do nich w niezrozumiałym języku (  na pewno nie był to brytyjski czy angielski ) , po czym szedł wolny .

W ułamku sekundy znalał się na przeciwko mnie . Fanki piszczały coraz głośniej i głośniej a 

ale on tak jakby był skupiony wyłącznie na mnie.

Wyprostowałam się ale dalej byłam zszokowana.

 On tylko uśmiechnął się i powiedział : 

 - cześć , jestem Niall , ale to chyba wiesz .

 Było mnie stać ledwie na niewinny uśmieszek .

- a może masz jakieś imię , bo ja niestety nie czytam w myślach - znowu się uśmiechnął.

 - tak , przepraszam  - Justyna (ang. - Justin ) , miło mi - wybełkotałam .

- nic nie szkodzi. Bardzo ładne imię .  Wiesz , wydajesz się inna - w dobrym sensie . Jesteś z tąd ma się rozumieć ?

- z Polski tak , ale nie z tego miasta . Przyjechałam tu tylko  na wasz koncert , który z resztą wychodzi świetnie - puściłam oczko.

- wyjdzie jeszcze lepiej jeśli gdzieś ze mną pójdziesz . -wziął mnie za rękę i poprowadził przed siebie.

- zamknij oczy , proszę. - powiedział 

- no .. okej .  odparłam niezdecydowanie.

Szliśmy gdzieś przez kilkanaście sekund , aż w końcu stanęliśmy .

- dobra , a teraz otwórz.-powiedział z dumą w głosie.

- o matko .- nie wiedziałam , co powiedzieć. 

Stałam na scenie -osłupiała. Blondyn patrzał się na mnie z szerokim uśmiechem a po chwili wziął mikrofon do ręki i zapytał :

- czy mogę wiedzieć jaka jest twoja ulubiona piosenka ?

- y , j-jasne -   '' moments''' .

 - świetnie - puścił mi oczko , po czym  zawołał jakiegoś kolesia z ekipy , żeby przyniósł mi krzesło .Po krótkiej chwili usiadłam , bo już nogi się podemną uginały .

- a teraz , dla tej oto ślicznej damy i dla wielu innych dam - ''  Moments  '' !

Zamknęłam oczy , wsłuchując się w tekst piosenki...

  

Nadeszła kolej Nialla . 

 Poczułam , że ktoś stoi na przeciwko mnie - otwarłam oczy i zobaczyłam blondyna .

Śpiewał tą piosenkę , i to dla mnie  - przed milionami osób.

Patrzał prosto w moje oczy , a ja w jego -  jego piękne niebieskie tęczówki , które wyglądały jak ocean.

Po skończonej piosence zeszłam z krzesła i powiedziałam do chłopaka :

- dziękuję , było cudownie . Jeszcze nigdy się tak nie czułam , bo nikt jeszcze nie zrobił czegoś tak pięknego dla mnie. To był najpiękniejszy dzień w moim życiu .- uśmiechnęłam się  ze łzami w oczach i już chciałam odejść ale Niall mnie zatrzymał.

- nie odchodź jeszcze , proszę. Mogłabyś zaczekać , aż skończymy ? to dla mnie ważne . - powiedział z miną szczeniaczka.

Tu mnie zatkało. Kiwnęłam tylko głową a On zaprowadził mnie za kulisy .

Usiadłam . Nic do mnie nie docierało. Czułam się jak w niebie , ale nie dałam poznać po sobie nic, żeby nie wyszło że jestem dziwna.

Po skończonym koncercie słyszałam tylko :

- Goodnight Poland ! thank you very much for coming ! we LOVE YOU ! all !  

 Zrobiło się straszne zamieszanie - ludzie biegali lub szli przyśpieszonym krokiem w swoim kierunku .

  Wkońcu wstałam i ponownie weszłam na scenę -o dziwo fanek już nie było .. 

Usiadłam sama i oczy mi się zaszkliły. Myślałam , że nigdy Go już nie zobaczę .

Nagle poczułam , że ktoś siada obok mnie. Odwróciłam się i zobaczyłam Horana.

- no witaj znowu - powiedział z bananem na twarzy .

- to pewnie po raz ostatni się tak witamy - powiedziałam próbując się uśmiechnąć.

- Nie no co Ty , przecież Cię tak ' o ' nie opuszczę .

Zostajemy z chłopakami na kilka tygodni , może dłużej . Wkońcu są wakacje .

Tylko wiesz, to tajemnica - Nikomu nie mów. 

- jasne. - powiedziałam uśmiechając się tak , że widać mi było  dołeczki , bo w głębi duszy chciałabym wykrzyczeć swoje szczęście.

- masz śliczny uśmiech - wypalił nagle Horan , po czym się zarumienił .

- e , dzieki , ty też - odparłam . Poczułam jak oblewa mnie fala ciepła.

 Niespodziewanie  przyszedł sms . Otworzyłam wiadomość.

- to moja mama , martwi się o mnie . Powinnam już wracać , przepraszam .

- nie ma sprawy , tylko poczekaj ! - wziął mój telefon i wpisał numer .

- zadzwoń , albo wyślij smsa . - jego kąciki ust się uniosły .

- nie ma sprawy .-powiedziałam ruszając w stronę domu . 

- może Cię odprowadzić ? 

- nie , nie trzeba . Mama po mnie przyjedzie .- ruszyłam szybkim krokiem .

- jeszcze jedno ! - zawołał 

- tak ? 

 - do zobaczenia jutro .

- j-jutro ? szybki jesteś - zaśmiałam się .

- no wiesz , zabiorę Cię do najlepszej restauracji w mieście  i poznamy się lepiej . Chyba że nie masz ochoty ..  - posmutniał.

- skąd , przecież Tobie nie da się odmówić. - cała promieniałam .

- dziękuję - powiedział i przesłał mi buziaka z zadziornym uśmieszkiem .

Odeszłam z uśmiechem na twarzy , a on zrobił to samo.

Po 15 minutach przyjechała po mnie mama i udałyśmy się do hotelu.

Było grubo po 00.00

- i jak ?- zapytała z ekscytacją w głosie . -poznałaś jakiegoś przystojniaka ?

- tak ,  mamo - NIALLA HORANA !!! - wykrzyczałam

- że co ?! żartujesz..

- nie ! dał mi swój numer i jutro chce się ze mną spotkać .- sama nie wierzyłam w to co mówię .

- matko boska , córcia . Cieszę się , tylko pamiętaj ...(..)

Dalej już niesłuchałam . Byłam zbyt zajęta myśleniem co się stanie jutro. Teraz na 100% wiedziałam , że jestem w nim zakochana po uszy .

 -----------------------------------------------------------------------------

Następnego dnia leżałam do południa w łóżku , zastanawiając się czy napisać do Niego .

Wkońcu miałam 14 lat , no a on 18 . To mogło wszystko zepsuć. Jednak na te swoje 14-naście lat dużo przeżyłam  ,doświadczyłam i wiedziałam więcej niż przeciętna dziewczyna w moim wieku.

Niemogłam więc dłużej zaprzątać sobie tym myśli i zadzwoniłam do blondyna . Po kilku sygnałach rozległ się głos w słuchawce :

- halo ?

- cześć , tu Justyna (ang. - Justin) -  miałam zadzwonić .

-  no wreszcie ! niemogłem sie już doczekać ! to o której Ci pasuje ?

- dokładnie za dwie godziny  , może być ?

- idealnie. Będę czekał tam gdzie stała wczoraj scena , w porządku ?

- jak najbardziej .

- świetnie , pa.

Rozłączyłam się i pobiegłam szybko pod prysznic. 

2) Szczęście i Marzenie to jedno .

Rozdział II .

 

Jak zwykle o Niallu  nic mi się nie śniło , więc byłam zła , ale zapomniałam o wszystkim, bo przypomniał mi się koncert. W pewnym momencie gwałtownie wstałam z łóżka i włączyłam komputer . Była 09.45. Standardowa tapeta z Horanem - jest . Playlista z one diretion- jest .Internet,google, historia , - adres strony na którą weszłam dzień wcześniej jest . klikam

 - jest ! tak ! to jednak nie był sen .- powiedziałam promienna , po czym zaczęłam tańczyć taniec Lou . Zaczęłam śmiać się sama z siebie , mówiąc : '- co ja wyprawiam do cholery ? , o tak , juz wiem . jestem szczęśliwa ! ‘

 Po kilkunastu minutach ogarnęłam siebie i cały pokój . Weszłam na photobloga . Zaczęłam czytać historyjki i fakty . Kiedy czytałam imagin, wyobrażałam sobie siebie - ile by to zmieniło w twoim życiu , jaka byłabym szczęśliwa gdyby to stało się prawdą ...

Koniec tego dobrego -  zamknęłam wszystko i wzięłan się do roboty .  

 Dni mijały coraz szybciej , a ja już nie mogłam się doczekać . 

Był 20.06 .  Kilka dni temu żegnałam się z przyjaciółką , która wyjeżdżała na wakacje  , a tu już za 3 dni ,jadę zobaczeć się z one direction . Byłam niesamowicie spięta co nigdy mi się nie zdarzało . Były nawet chwile w których zaczęłam płakać , bo niemogłam uwierzyć we swoje szczęście.

' no dobra , wszystko gra , ale co ja mam założyć ?! ‘ -powiedziałam sama do siebie . 

Wyjęłam wszystkie oszczędności , i wszysto dokładnie podliczyłam .

 ' to jedziemy na zakupy ! - i już mnie nie było . 

Kupiłam sobie bluzkę z rękawem 4/3 - białą w niebieskie paski , do tego  krótkie granatowe spodenki  i czerwone conversy . Po udanych zakupach , wróciłam do domu i zaczęłam myśleć co z fryzurą . Pomyślałam , że zbyt dużo to niezdrowo i , że nie będę przesadzać , więc postawię  na luz .

 Zmęczona położyłam się do łóżka i zasnęłam ..

NADSZEDŁ TEN DZIEŃ .

Wstałam o 5.30 z ekscytacji , bo już niemogłam wytrzymać . Obudziłam mamę i zaczęłyśmy się szykować. 

Napoczątku posprzątałam pokój . Spakowałam wszystko co potrzebne do walizki i postawiłam ją w przedpokoju ., po czym  poszłam się kąpać . Zaraz po mnie poszła  mama , więc w tym czasie ubrałam się na luzie- szare dresowe spodnie , podciągnęłam jako rybaczki .Ubrałam granatową bluzkę z odkrytym ramieniem , białe trampki , a włosy upięłam w kucyk . Niemalowałam się narazie , chociaż wiedziałam , że wyglądam beznadziejnie . Włożyłam tylko czarne okulary na nos , pomimo , że dalej  byłam w domu , i poszłam coś zjeśc. Po drodze schowałam bilety  do torby , i wyszłam na powietrze . Moja mama spakowała wszystkie rzeczy do auta i pożegnałyśmy  się z rodziną , następnie  ruszyłyśmy .

 Kiedy spojrzałam na zegarek była godzina 10.10 - usmiechnęłam sie sama do siebie. 

- co cię tak rozbawiło ? - spytała  mama .

- mam dzisiaj tyle powodów , żeby być szczęśliwa , dzięki Tobie .  Dziękuję , - posłałam jej  buziaka,a ona odwzajemniła .

Po godzinie 12 , dotarłyśmy na miejsce . Nigdy wcześniej nie byłam w Warszawie i uważałam , że to trochę  wstyd ,bo większość ludzi znała tą okolicę , jak datę swojego urodzenia. Kiedy wysiadłyśmy , udałyśmy się do hotelu , aby się zakwaterować . 

 ------------------------------------------------------

Weszłam do swojego pokoju , naprawdę mi się spodobał. Był zwyczajny ,ale w sam raz dla mnie . Białe ściany , w niektórych miejscach szkice krajobrazów i wiele innych , oraz jedno duże łóżko z baldachimem . Własna łazienka , 2 duże szafy , nawet kuchnia. Wszystko było bogato zdobione . To był mój szczęśliwy kąt. 

Rozpakowałam się i poukładałam wszystko tak jak powinno być.  

Wzięłam prysznic i udałam się  do mamy .Jej pokój był równie piękny . Co prawda trochę większy od mojego , ale i tak było w porządku.

 - idziemy coś zjeść ? - zapytała mama.

 - jasne -puściłam oczko . 

Po chwili byłyśmy  na rynku . Zobaczyłam  Mcdonalda i jak zawsze nie mogłam sie oprzeć ,  więc to właśnie  tam zjadłyśmy . Była już 15 więc musiałyśmy  wracać do hotelu .. 

Czas bardzo szybko zleciał . Wzięłam kolejny prysznic , umyłam głowę i całkowicie się odświerzyłam .  Moja mama wparowała do  pokoju i usiadła obok okna przyglądając mi się .

 Szybko wysuszyłam włosy , wyprostowałam je i zostawiłam rozpuszczone. Lekko natapirowałm oraz spryskałam je  lakierem . Tak jak zawsze nałozyłam na twarz porcelanowy podkład , umalowałam rzęsy, i przejechałam błyszczykiem po ustach . . Mama nałożyła mi  trochę różu na kości policzkowe i byłam gotowa. Już chciałam wychodzić ale kiedy stanęłam w drzwiach moja mama zaczęła się śmiać. Spojrzałam  na nią nie wiedząc o co chodzi . Popatrzałam w lustro i zobaczyłam że jestem jeszcze w ręczniku . Szybkim ruchem ruszyłam  się przebrać w NOWE ciuchy ,które kupiłam specjalnie na koncert. ( biała bluzka w niebieksie paski z kieszonką 3/4 , granatowe krótkie spodenki  i czerwone conversy ) .  Pokazałam się mamie.

- ślicznie .- powiedziała mama z uśmiechem na twarzy.

- dzięki , gdyby nie ty , to by mnie tu nie było , kocham Cię. - przytuliłam się do niej .

- a teraz posłuchaj . To twój dzień , ja jadę tylko z Tobą jako szofer , masz telefon , Jakby co będziemy w kontakcie . Tam jest pełno dziewczyn w twoim wieku i nawet starszych od Ciebie, więc nic Ci ine będzie , Ja pojadę z powrotem do hotelu , bo źle się coś czuję ,  a Ty będziesz się dobrze bawić, umowa stoi ?

 - nie no , serio Cię kocham !  Niech no cie uści...

- dobra dobra , to potem , a teraz jedziemy, bo sie spóźnisz - przerwała mama , i pojechałyśmy .

Kiedy byłyśmy na miejscu ,zobaczyłam pełno dziewczyn , które piszczały tak straszliwie głośno , że prawie uszy pękały . Nie powiem - byłam trochę przerażona , bo to był 1-szy koncert na którym byłam – i to sama . 

1) Marzenia się spełniają.

Prolog.

Nic nie jest tak proste , jakbyśmy chcieli  . Mamy marzenia , te zwykłe i  te najskrytsze .Niektóre spełniają się  z dnia na dzień . Niektóre z nich wcale nie są ważne , a inne – mogą sprawić , że nasze całe życie stanie się lepsze . To od nich zależy reszta.Niektóre nigdy się nie spełnią, choćbyśmy naprawdę tego chcieli , robili wszystko  i dążyli do celu .Wtedy one miną , a my będziemy mieć nowe . Ale musimy pamiętać , o tych które się nie spełniły , ponieważ to dzięki nim walczyliśmy , o ten cel . To one pozwoliły nam się wybić z codzienności i pokonywać różne przeszkody . Byle tylko się spełniły , bo one były dla nas najważniejsze i to ich pragnęliśmy najbardziej i robiliśmy wszystko aby nasz wysiłek miał szczęśliwe zakończenie.

Pamiętajmy o marzeniach – spełnionych , i tych niespełnionych .

Rozdział I .

Był piękny dzień . Zwlekłam się z łóżka o 12 , ogarnęłam pokój i poszłam się kąpać . Jak zawsze przy kąpeli słuchałam na fulla one direction .To ONI BYLI MOIM MARZENIEM . Byłam ich fanką. Znałam teksty wszystkich piosenek w ich wykonaniu na pamięć, więc śpiewałam razem z nimi . Po ‘ wspólnym koncercie ” wysuszyłam włosy  i przebrałam się. Jedząc ,przyszłam ze śniadaniem do dużego  pokoju ,  i włączyłam  vive . Akurat natrafiłam na one direction – one thing . Cieszyłam się , że miałam takie szczęście , śpiewałam i tańczyłam jedząc śniadanie . Zawsze rozmyślałam nad  zespołem , ”co by było gdyby … ‘  W moim marzeniu chciałabym  ich poznać ,  obejrzeć  na żywo i usłyszeć ich głos . Miło było by też porozmawiać . Wiedziałam jednak ,że jestem zwykłą dziewczyną z Polski i mogę ich nigdy nie  zobaczeć , co zapewne się stanie ,bo oni nawet nie wiedzą o moim istnieniu . Robiło mi się wtedy bardzo smutno , bo czułam , że niemogę bez nich żyć . Zawsze podobał mi się Harry , ale z czasem coraz bardziej i bardziej Niall , więc Hazza zszedł na drugi plan . Niall był moim typem chłopaka – opiekuńczy , trzymał się z daleka od diet , kochał dziewczynę taką jaką jest , strasznie lubił się przytulać , bawić włosami , no i oczywiście był blondynem z niebieskimi oczami – czego mogłam chcieć więcej .- poznać go , owszem. miałam niestety 14 lat więc zasmucał mnie też fakt , że jestem dla niego za młoda i odrzucił by mie. Po rozmyśleniach przy śnaidaniu , poszłam się ogarnąć . słuchając dalej vivy.  Wyprostowałam włosy , nałożyłam trochę podkładu i umalowałam rzęsy – jak zawsze . Po makijażu wyglądałam na nieco starszą (mylono mnie z 17 latkami).  Wkładając kolczyki do uszu nagle usłyszałam , że w telewizji mówią o 1D. Szybko zerwałam się na nogi i podbiegłam przed sam ekran tv. Mówiono , że chłopcy szykują ogromną niespodziankę dla swoich fanów z Polski . Wszystko jest napisane na stronie która była podana w prawym rogu ekranu . Szybko wzięłam coś do pisania i spisałam adres strony . Nie miałam pojęcia o co chodzi ,ale bardzo mnie to ekscytowało .Pobiegłam do swojgo pokoju , i włączyłam komputer. weszłam na stronę i nie dostrzegłam nic ciekawego ,same plotki i inne bzdety : to że  Justin oświadczył się Selenie i biorą ślub , oraz  Cher lloyd jest w ciąży. Nic nie było widać o 1d. Wkurzona już chciałam zamknąć stronę, lecz nagle w dolnym rogu ukazała się ikonka z małym filmikiem one direction , gdzie mówili : ” suprise!” Szybkim ruchem kliknęłam w okienko . Cała strona zmieniła tło w którym leciało ” up all night” . Było pełno zdjęć chłopców z 1d i na dole informacja z napisem : dla prawdziwych fanów ” Nie marnując sekundy dłużej , czytałam dalej .: :

‘ nadeszła ta nieoczekiwana chwila kiedy to one direction mają dla was niespodziankę ! tego nikt się nie spodziewał !  wasze marzenie się spełniło ! chłopcy tak bardzo chcą poznać Polskę , że jadą do niej w odwiedziny ! cieszycie sie ? jesteście w szoku ? powinniście !   ten cudowny dzień rozpocznie się dnia 23 . 06. 2012 , o godzinie 17:00 , w Centrum Warszawy ! bilety na stronie : (link) NIE MOŻEMY SIĘ DOCZEKAĆ ! MIEJMY NADZIEJĘ , ŻE TY TEŻ ! WIDZIMY SIĘ NA KONCERCIE !  ’(…)

Byłam zszokowana . Gapiłam się przez jakieś 10 minut w monitor nie wiedząc co się dzieje . Oczy mi się zaszkliły i zaczęłam piszczeć jak głupia  .Moja mama przestraszona wparowała do mojego pokoju pytając co się stało . Przytuliłam ją mocno ,mówiąć jak bardzo ją kocham , na co odpowiedziała:

-  o ile się nie mylę , chcesz czegoś ode mnie, słucham ?

- mamo ! one direction przyjeżdżają do Polski ! rozumiesz ! moje marzenie się spełni , jeśli tylko obiecasz mi , że zawieziesz mnie na ich koncert ! zrób to dla mnie , błagam !

- a wiesz może coś dokładniejszego w tej sprawie?- zapytała mnie

- no tak ! 23 czerwca będą w warszawie dając koncert ! o 17 ! błagam mamo , już nic nigdy nie będę chciała od Ciebie . zrozum , muszę ich zobaczeć !

- dobrze ,postaram się to załatwić .

- obiecujesz ?

- tak , obiecuję .

- Kocham Cię !- wykrzyczałam, wtulając się w nią ponownie . Po 5 minutach sięgnęłam po telefon i zadzwoniłam do swojej najlepszej kumpeli .

- haloo ?- powiedział głos w słuchawce .

- Iza ! matko ! nie zgadniesz co się stało !  One direction dają koncert w Polsce ! rozumiesz ,  i ja tam jade ! musisz jechać ze mną !

- aaaaaaa ! na serio ?! dobra , a kiedy ?

- 23 ! 

-co? tak szybko ? oo , nieee…

- o co chodzi?

-poprostu jadę 16 na wakacje z mamą i nie będzie mnie do sierpnia .. – powiedziała ze smutkiem moja bff .  

– no nie mów , nie możesz tego przełożyć ? 

- no właśnie nie mogę, wszystko gotowe , to już za kilka dni , przegapię taką okazję… Ale nie TY ! TY musisz mi wszystko nagrać ! i zrobić zdjęcia ! i masz ich poznać i poprosić o autografy ! i powiedz im o mnie !

- no pewnie , masz jak w banku . – uśmiechnęłam się do telefonu , po czym rozłączyłam.

Z jednej strony było mi smutno , że nie pojedziemy razem , ale byłam za bardzo podniecona myślą , ze zobaczę Nialla i resztę. Stanęłam w swoim pokoju i rozglądnęłam się . Wszystkie ściany były obklejone plakatami z 1D . Nagle pomyślałam , że jestem trochę zakręcona , bo mam tego , naprawdę dużo . Starałam się jednak myśleć o czym innym . Po południu poszłam do kumpeli . Siedziałyśmy na łóżku , oglądając śmieszne momenty 1d .  Iza uważała ,  że mam bzika na ich punkcie , ale samej jej podobał się Horan . ona tylko  ‘ lubiłła ich piosenki , tak samo jak cały zespół ‘  – nie przeszkadzało mi to w zasadzie , bo miło było pośmiać się z kimś równie powalonym jak ja . Lubiłyśmy gdy Louis tańczył , Hary się uśmiechał ,  Zayn przygryzał wargę a Liam patrzał się na nich jak na głupków.  Najbardziej podobał mi  się śmiech Nialla. Miałam taki sam  , co jeszcze bardziej mnie rozbawiło .Po wspólnie spędzonym czasie , wróciłam do domu .  Weszłam na ” fajsbuka ” i twitera – jak to mówi Lou . Obserwowałam całe 1D , ich każdy wpis i każdy ruch – robiłam to codziennie . Niestety nikt nic dzisiaj nie dodał , więc z rezygnacją wyłączyłam internet i puściłam w winampie ” same mistakes” , po czym usnęłam . Obudziłam się w łóżku o 03.00 nad ranem . Wzięłam słuchawki z telefonem i puściłam ” more than this ”, rozmyślając o Niallu - zasnęłam ponownie .